. ق ) آن را از شخص ابو داود نقل كرده ولى بجاى « حسن » ، « حسين » ثبت كرده و گويد :
« صحيحتر آن است كه او از فرزندان حسين بن على [ عليهما السّلام ] است بنابر متن فرمايش امير المؤمنين على عليه السّلام ، بدانگونه كه بر شيخ ما عمر بن حسن رقى خوانده شده كه گفت : خبر داد ما را ابو الحسن بن بخارى ، خبر داد ما را عمر بن محمّد دار قزى ، خبر داد ما را ابو البدر كرخى ، خبر داد ما را ابو بكر خطيب ، خبر داد ما را ابو عمر هاشمى ، خبر داد ما را ابو على لؤلؤى ، خبر داد ما را ابو داود حافظ كه گفت : از هارون بن مغيره مرا حديث كردند كه گفت : عمر بن ابى قيس ما را حديث كرد از شعيب بن خالد از ابو اسحاق كه گفت : على عليه السّلام ( به فرزندش حسين نظر كرد ) و گفت : [ بهدرستى كه اين فزند سرور است همانگونه كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم او را چنين ناميد ، و مردى از صلبش بيرون مىآيد كه به نام پيامبرتان خوانده مىشود در اخلاق شبيه اوست و در خلق با او شباهتى ندارد . ] سپس بيان كرد كه زمين را پر از عدل مىكند .
ابو داود در سنن خود آن را چنين آورده و دربارهاش سكوت كرده است » . « 1 »
اين بود متن حديث كه نقل شد .
مقدسى شافعى در « عقد الدرر » ص 45 ، باب اول ، آن را با نام « حسن » روايت كرده ولى پژوهشگر كتاب در حاشيه به نسخهاى اشاره مىكند كه
هامش
( 1 ) - « اسمى المناقب فى تهذيب اسنى المطالب » ، جزرى دمشقى شافعى ، ص 165 - 168 ، ح 61 .