اعتقاد پيروان كتابهاى آسمانى پيشين به ظهور يك منجى در آخر الزمان ، بر پايهء بشارتهايى است كه در آيين الهى راستين آنان دربارهء مهدى اهل البيت عليهم السّلام داده شده است ، همچنان كه نويد ظهور پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را در آن كتابها مىيابيم ؛ ولى زورمداران و دولتمردان - و حتى سردمداران دينى - به دليل دنياپرستى ، عناد و خودخواهى ، آن مطالب را پنهان داشته و بر مردم عرضه و بيان نمىكنند . و در ميان آنان ، تنها افرادى معدود كه ايمان واقعى به خداوند متعال داشته و پرهيزكارند ، از آن آگاه بوده ولى قدرت و امكان بيان و افشاى آنها را ندارند . با وجود تمام خيانتها و تحريفهاى انجام شده در كتابهاى آسمانى پيشين ، امروزه بارقههايى از آن حقايق را مىتوان يافت . از جمله در سفرهاى تورات فعلى ، اشاره به ظهور مهدى در آخر الزمان را مىبينيم كه « ابو محمّد اردنى » از « سفرارميا » نقل مىكند ، ترجمهاش چنين است :
[ اى سواركاران ! بالا رويد ، و مركبها را به حركت آوريد ، و قهرمانان بيرون آيند : كوش و قوط ، سپر به دست و لودپونها كمان در دست . پس اين روز براى آقاى فرمانده لشكريان است ، روز انتقام گرفتن از دشمنان است . پس شمشير را مىخورد و سير مىشود . . . چون براى آقاى فرمانده لشكريان ، يك قربانى در سرزمين شمال ، نزديك فرات مىباشد . « 1 » ]
هامش
( 1 ) - از كتاب « الكتاب المقدس تحت المجهر » ، عودة مهاوش ابو محمّد الأردنى ، ص 155 كه از سفرارميا ، ص 46 ، آيات 2 تا 11 نقل شده است .