ساز
عُدَّةً
( توبه 46 ) سازد
يَجْعَلْ
( طلاق 2 ) ساز زده شد ( نه - )
لَمْ يَتَسَنَّهْ
( بقره 259 ) سازش
مَكْرَ
( اعراف 99 ) سازش ( از جهت - )
مَكْراً
( يونس 21 ) سازش ايشان
مَكْرَهُمْ
( ابراهيم 46 ) سازش بد
مَكْرٌ
( يونس 21 ) سازش بد شما
كَيْدِكُنَّ
( يوسف 28 ) سازش من
كَيْدِي
( اعراف 183 ) سازش نهانى
الْمِحالِ
( رعد 13 ) سازش و سگالش
الْمَكْرُ
( رعد 42 ) سازش و سگالش خويش
كَيْدَكُمْ
( طه 64 ) سازندگان
الْماكِرِينَ
( انفال 30 ) سازندگان دروغ
مُفْتَرُونَ
( هود 50 ) سازنده
مَرِيئاً
( نساء 4 ) سازنده و فرابافنده
مُفْتَرٍ
( نحل 101 ) سازوارى دهد
يُوَفِّقِ
( نساء 35 ) سازوارى من
تَوْفِيقِي
( هود 88 ) سازهاى خويش
أَسْلِحَتَهُمْ
( نساء 102 ) سازيد شما هر دو
تَبَوَّءا
( يونس 87 ) سازيم و فرو آريم ايشان را ( هراينه - )
لَنُبَوِّئَنَّهُمْ
( نحل 41 ) ساعت آمدن ( آن - )
الْحَاقَّةُ
( حاقه 1 ) سالها
حُقُباً
( كهف 60 ) سامان
إِصْلاحاً
( نساء 35 ) سايبان كرديم
ظَلَّلْنا
( اعراف 160 ) سايبانها
ظُلَلٌ
( زمر 16 ) سايبانها ( همچو - )
كَالظُّلَلِ
( لقمان 32 ) سايبانى
ظُلَّةٌ
( اعراف 171 ) سايبان كرديم
ظَلَّلْنا
( بقره 57 ) سايهدار
ظَلِيلٍ
( مرسلات 31 ) سايهء تافته
الظُّلَّةِ
( شعراء 189 ) سبزان
خُضْرٍ *
( يوسف 43 ، 46 ؛ رحمن 76 ) سبزان
خُضْراً
( كهف 31 ) سبست
قَضْباً
( عبس 28 ) سبك آيد
خَفَّتْ
( قارعه 8 ) سبك باران
خِفافاً
( توبه 41 ) سبكسارى ، تنك خردى
سَفاهَةٍ
( اعراف 66 ) سبكسار يافت ( پس - )
فَاسْتَخَفَّ
( زخرف 54 ) سبك كرد
خَفَّفَ
( انفال 66 ) سبك كرده شود ، باز برده شود
فُزِّعَ
( سبأ 23 ) سپاردم
أَسْلَمْتُ
( آل عمران 20 ) سپاسپذير
شاكِراً
( نساء 147 ) سپاسدار
شاكِراً *
( نحل 121 ؛ دهر 3 ) سپاسدار
الشَّكُورُ
( سبأ 13 ) سپاسدار
شَكُورٌ *
( ملائكه 30 ؛ تغابن 17 ) سپاسداران
بِالشَّاكِرِينَ
( انعام 53 ) سپاسدارندگان
الْحامِدُونَ
( توبه 112 ) سپاسدارى ( از براى - )
شُكْراً
( سبأ 13 ) سپاس داريد
تَشْكُرُوا
( زمر 7 ) سپاسدارى كن
اشْكُرْ
( لقمان 12 ) سپاسدارى كنم
أَشْكُرَ
( احقاف 15 ) سپاسدارى كنم
أَشْكُرُ
( نمل 40 ) سپاسدارى كنيد
تَشْكُرُونَ *
( بقره 52 ، 56 ؛ حج 36 ) سپاسدارى كنيد
اشْكُرُوا *
( بقره 152 ؛ نحل 114 ) سپاسدارى كنيد
شَكَرْتُمْ *
( نساء 147 ؛ ابراهيم 7 ) سپاسدارى نمىكنند
لا يَشْكُرُونَ
( يوسف 38 ) سپاس نهيم
نَمُنَّ
( قصص 5 ) سپاس و ستايش
الْحَمْدُ
( انعام 1 ) سپرده
مُسَلَّمَةٌ
( نساء 92 ) سپردى جاى
مُسْتَوْدَعٌ
( انعام 98 ) سپرى
جُنَّةً
( منافقون 2 ) سپرى كن ما را
تَوَفَّنا
( اعراف 126 ) سپرى كنند ايشان را ، جان ستانند از ايشان
يَتَوَفَّوْنَهُمْ
( اعراف 37 ) سپرى كنيم هراينه ترا
نَتَوَفَّيَنَّكَ
( رعد 40 ) سپس ايستند
يَتَخَلَّفُوا
( توبه 120 ) سپس بيارد ، از پى درآرد
يَسْتَخْلِفُ
( هود 57 ) سپس كرده شدند
خُلِّفُوا
( توبه 118 ) سپس ماندگان
الْخالِفِينَ
( توبه 83 ) سپس ماندگان
الْخَوالِفِ
( توبه 93 ) سپس ماندگان
الْمُسْتَأْخِرِينَ
( حجر 24 ) سپس يكديگر درآيندگان
مُعَقِّباتٌ
( رعد 11 ) سپندان
خَرْدَلٍ *
( انبياء 47 ؛ لقمان 16 ) سپيدان
بِيضٌ
( ملائكه 27 ) سپيد جامهگان
الْحَوارِيِّينَ
( مائده 111 ) سپيد مويان
شِيباً
( مزمل 17 ) سپيدهدم
الْإِصْباحِ
( انعام 96 ) سپيد و درخشان ، روشن
بَيْضاءُ
( شعراء 33 ) سپيدهدم
الْفَجْرِ
( قدر 5 ) ستارهپرستان
الصَّابِئِينَ
( بقره 62 ) ستاند ايشان را
يَتَوَفَّاهُنَّ
( نساء 15 ) ستانده شد
أُخِذَ
( انفال 70 ) ستدى مرا
تَوَفَّيْتَنِي
( مائده 117 ) سترديم ( پس - )
فَمَحَوْنا
( اسراء 12 ) ستمبه
عِفْرِيتٌ
( نمل 39 )