فتح ، مدنى ، 29 آيه
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم 48 / 9 - 1
1 . بدرستى كه گشاديم مكه را براى تو اى محمّد گشادنى پيدا و هويدا .
2 . تا بيامرزد مر ترا خداى آنچه پيش بود از گناه تو و آن چه پس بود و تمام كند نيكوداشت خويش را بر تو به نبوّت و رسالت و كرامت و نمايد ترا راهى راست .
3 . و يارى كند ترا خداى يارى كردنى بىهمتا .
4 . او آن خدايى است كه فرود آورد او آن آرامش را در دلهاى گروندگان تا بيفزايند ايشان گرويدنى تصديقى به وعدهء خداى با گرويدن خويش و مر خداى راست لشكرهاى آسمانها و زمين و بود و هست خداى دانا گفتار ايشان درستكار و درست گفتار .
5 . تا درآرد گروندگان را از مردان و گروندگان را از زنان ، بوستانهايى كه همىرود از زير اشجار آن بهشتها جويهاى مى و شير و انگبين و آب صافى جاويد ماندگان [ 651 ] در آن بهشتها و در گذارد و فرو پوشد از ايشان بديهاى ايشان را و بود و هست آنت نزد خداى فيروزى بزرگ .
6 . و شكنجه كند و عذاب كند دورويان را از مردان و دورويان را از زنان و انبازگويان را از مردان و انبازگويان را از زنان گمان برندگان به خداى گمان بد ، بر ايشان باد گردش گردندهء بد يعنى حادثه و هلاكت ، و خشم گرفت خداى بر ايشان و نفرين كرد ايشان را و ساخته كرد براى ايشان دوزخ را و چه بد جاى بازگشت آن دوزخ .
7 . و مر خدا راست لشكرهاى آسمانها و زمين و بود و هست خداى بىهمتا كينهكش از دشمنان درستكار و درست گفتار حكم كننده به هلاك ايشان .
8 . بدرستى كه ما فرستاديم ترا اى محمّد گواهى دهنده بر امّت و مژده دهنده به بهشت و بيم كننده به دوزخ .
9 . تا بگرويد به خداى و پيغمبر او و يارى دهيد او را و شكوه داريد او را و به پاكى ياد كنيد او را بامداد و شبانگاه .