42 / 23 - 16
16 . و آنانى كه خصومت و پيكار كنند در دين خداى از پس آنچه اجابت كرده شد او را حجت و شبهت ايشان باطل است نادرست و لغزان نزد پروردگار ايشان و بر ايشان است خشمى از خداى و مر ايشان راست عذابى سخت .
17 . خداى آنى است كه فرو فرستاد قرآن را به سزا و درست و ترازو را و قيل عقل را تا بدان داد نگاه دارد ، و چه دانا كند ترا يا محمد شايد [ 617 ] رستخيز نزديك باشد .
18 . به شتاب مىخواهد شتاب مىكند به آن آن قيامت را آنانى كه نمىگروند به آن قيامت و آنانى كه گرويدند ترسانند از آن قيامت و مىدانند كه آن قيامت درست است و راست ، بدان بدرستى كه آنانى كه به گمان مىشوند در روز رستخيز هراينه در گمراهىاند دور از حق .
19 . خداى نيكوكار است به بندگان خويش روزى همىدهد آن را كه خواهد و او نيرومند است بر فراخ كردن روزى ارجمند بىهمتا .
20 . هر كه باشد كه خواهد كشت آن سراى را بازپسين را در افزاييم او را در كشت او و هر كه باشد كه خواهد كشت اين سراى نزديكتر فروتر را بدهيم او را از آن و نيست او را در آن سراى از هيچ بهرهء .
21 . يا مر ايشان راست انبازانى كه پديد كردند براى ايشان از كيش آنچه دستورى نداد نفرمود به آن خداى ، و اگر نه بودى سخن درست و جزم « 1 » جدا كننده جزا كنندهء به تأخير عذاب به حرمت تو ، هراينه گذارده شدى داورى در ميان ايشان به هلاكت و بدرستى كه ستم كاران مر ايشان راست عذابى دردناك .
22 . بينى تو اى محمّد ستم كاران را ترسكاران از آنچه ورزيدند و آن عذاب بودنى است افتاده به ايشان و آنانى كه گرويدند و كردند شايستهها را از كارها ، در مرغزارهاى بهشتها باشند ، مر ايشان راست آنچه خواهند نزد پروردگار ايشان آنت او افزونى است بزرگ از خداى ايشان .
23 . آنت آنى است كه مژده دهد خداى بندگان خويش را آنانى كه گرويدند و كردند شايستهها را از كارها . بگو نمىخواهم از شما [ 618 ] بر اين پيغمبرى هيچ مزدى مگر دوستى را در خويشى يعنى آل محمّد و هر كه كسب كند نيكويئ ، بيفزاييم او را در آن نيكويى نيكويى ديگر بدرستى كه خداى آمرزگار است سپاس دار .
هامش
( 1 ) . م : « جرم »