10 / 45 - 35
35 . بگوى ، كه هيچ هست از انبازان شما آنى كسى كه راه نمايد به سوى گفتار راست چون توحيد ؟ اگر جواب دهند و اگر نه بگوى كه خداى راه نمايد به سوى راست . ا پس آن كه راه مىنمايد به سوى راست سزاوارتر است كه پىروى كرده شود يا آنى كه راه ننمايد مگر كه راه نموده شود ؟ پس چيست مر شما را چه بوده است چگونه داورى همىكنيد كه بت را با خداى برابر مىگوييد ؟
36 . و پىروى نمىكند بيشتر ايشان مگر گمانى . بدرستى كه گمان بىنياز نمىكند از راستى و يقين هيچ چيز . بدرستى كه خداى داناست به آنچه مىكنند .
37 . و نه تواند بود اين قرآن نبى كه فرا بافته شود و ساخته از فرود جز خداى ، و لكن باور داشت راست گرداننده آنى كه بود و هست در پيش [ 264 ] او و جدا كردن و پديد كردن اين نامه به امر و نهى و حلال و حرام نه هيچ گمانى درو از پروردگار جهانيان .
38 . يا همىگويند از خود فرا ساخت آن را محمّد . بگوى اى محمّد ، پس بياريد به سورهء را مانند آن همچنان و خوانيد آن را كه توانيد از آنچه همىپرستيد از فرود جز خداى اگر هستيد راستگويان .
39 . نه كه به دروغ داشتند به آنچه نرسيدند به دانش آن و نيامد ايشان را سر انجام آن تا بدانند بازگشت و عاقبت آن را . همچنانت به دروغ داشت آنانى كه بودند از پيش ايشان يعنى پيش از كفّار مكّه . پس بنگر كه چگونه بود سر انجام ستمكاران .
40 . و هست از ايشان يعنى از قوم تو آنى كه همىگرود به آن قرآن بعث محمّد و هست از ايشان آنى كه نمىگرود به آن و پروردگارت داناتر است به حال تبهكاران كه ايمان نيارند .
41 . و اگر دروغ گوى دارند ترا ، پس بگوى يا محمد كه ! مراست كار من يعنى ايمان من و مر شما راست كار شما يعنى شرك شما ، شما بيزارانيد از آنچه مىكنم من و من بيزارم از آنچه همىكنيد شما .
42 . و هستند از ايشان آنى آنانى كه نيوشه مىكنند به ظاهر نه قبول چون كه قرآن برخوانى به سوى تو . ا پس تو همىشنوانى كرّان را و اگر چه چندانكه باشند كه در نيابند ؟
43 . و از ايشان است آن كسى كه همىنگرد به سوى تو ا پس تو راه نمايى كوران را و اگر چه باشند كه نمىبينند ؟
44 . بدرستى كه خداى ستم نكند و بيداد مردمان را هيچ چيزى ، و لكن مردمان تنهاى خويش را ستم همىكنند كه ايمان نمىآرند .
[ 265 ]
45 . و آن روز قيامت كه گرد كنيم ايشان را همانا كه درنگ نكردند در دنيا و در گور مگر هنگامى اندك از روز در جنب روز قيامت بشناسند يكديگر را آشنايى دهند در ميان خويش . مىگويند بدرستى كه زيانكار شد شدند آنانى كه دروغ داشتند به ديدار خداى و باز رسيدن به وى و نبودند راهيافتگان به دين اسلام .
القرآن الكريم (فارسى) — صفحة 178
مساهمون: كتاب الله تبارك وتعالى
ص١٧٨