10 / 34 - 27
27 . و آنانى كه ورزيدند و حاصل كردند بديها را چون كفر و معاصى پاداشت يك بدئ هست به يك بدى مانند آن و رسد ايشان را خوارئ .
نيست نبود مر ايشان را از عذاب خداى از هيچ نگاه دارى . همانا كه فرو پوشانيده شود رويهاى ايشان پارههاى از شب تاريك اينان خداوندان اهل و ياران و ساكنان آتشاند ، ايشان در آن آتش دوزخ جاويدانند .
28 . و آن روز قيامت كه گرد آريم ايشان را همه باز پس گوييم مر آنانى را كه انباز آوردند ما را در دار دنيا به جاى خويش همىباشيد شما و انبازان يعنى بتان شما تا بنگريم در كار شما پس جدا كرديم جدايى افكنيم در ميان ايشان و بتان و گفت گويند انبازان و معبودان ايشان :
نبوديد شما ما را كه همىپرستيديد ايشان گويند شما را همىپرستيديم ؟
29 . بتان گويند : پس بسنده است خداى گواهى در ميان ما و در ميان شما ، بدرستى كه بوديم از پرستيدن شما هراينه بىآگاهان نشنيديم و نديديم و ندانستيم .
30 . آنجا بداند بيازمايد هر تنى آنچه گذراند پيش فرستاد و بازگردانده شدند به سوى خداى يار و خداوند ايشان سزا به خدايى و گم شد از ايشان آنچه بودند كه همىساختند و بافتند از بتان و انبازان .
31 . بگوى يا محمّد ، كه ، كه روزى مىدهد شما را از آسمان و زمين يا كه توانايى دارد آفريدن شنوايى را و بيناييها را [ 263 ] و هر كه بيرون همىآرد زنده را از مرده و بيرون همىآرد مرده را از زنده و هر كه همىسازد كار بندگان را ؟ پس زودا گويند خداى ، پس بگوى ، ا پس نمىترسيد از عقوبت او كه او را شريك گوييد ؟
32 . پس آنتان خداست پروردگار شما سزا به خدايى ، پس نيست اين « 1 » پس از راستى مگر گمراهى ، پس چگونه بازگردانده همىشويد از حق و عبادت او ؟
33 . همچنانت سزا شد و واجب گشت سخن پروردگار تو بر آنانى كه بيرون شدند از فرمان و دين كه ايشان بحقيقت نگروند .
34 . بگو اى محمّد ! هيچ هست از انبازان شما آنى كه آغاز كند آفريدن را بىاصلى و مثالى باز پس گرداند آن را به زنده كردن ؟ اگر جواب دهند و اگر نه بگوى ، كه خداى آغاز كند آفريدن باز پس بازگرداند او آن را ، پس چگونه از كجا بازگردانده مىشويد از حق و از راه راست ؟
هامش
( 1 ) . ظ : « چيست »