پيشگفتار پژوهنده
بِسْمِ الله الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
صلَّى الله على محمّد رسوله و على آله و على من دعا بدعوته إلى يوم الدّين
- تمهيد
« ذكر علىّ عبادة » « 1 »
در ميان نگارشهاى اسلامى ، خواه شيعى و خواه سنّى ، آنچه در بارهء فضل و فضيلت و زندگانى سرور يگانه پرستان ، امير باورداران و پيشواى پرهيزگاران ، على بن أبى طالب - سلام الله عليهما - ، به قلم آمده ، از شمار بيرون است و در محدودهء پندار نمىگنجد .
جاى هيچ شگفتى نيست ؛ زيرا كه امير مؤمنان - صلوات الله و سلامه عليه - به گواهى خرد و كتاب و سنّت و تاريخ ، گرامىترين مردمان ، پس از رسول خدا - صلَّى الله عليه و آله - بود و پس از پيامبر - صلَّى الله عليه و آله - چكاد زهد و عبادت و دانش و بصيرت او را بود . « 2 »
هامش
« 1 » حديث شريف نبوى است . نگر : فضائل الخمسة ، ج 2 ، ص 131 .
« 2 » در اين باره ، نمونه را ، نگر : منهاج الكرامة ، تحقيق : عبد الرّحيم مبارك ، صص 113 - 175 .
آن اندازه شيعه و سنّى در اين باره قلم زدهاند كه تنها برشمردن نام مآخذ اين بحث در عهدهء مجلَّدات متعدّدى خواهد بود .