مىگويد : كاش اين خلق آفريده نمىشدند ، و ديگرى مىگويد : كاش چون آفريده شدند مىدانستند براى چه آفريده شدند ، باز فرشته اول گويد : اى كاش چون ندانستند براى چه آفريده شدند به آنچه مىدانستند عمل مىكردند ، باز ديگرى گويد : اى كاش وقتى به آنچه دانستند و عمل نكردند توبه مىكردند . بدانيد كه بنده را بر گناهى از گناهانش صد سال حبس مىكنند ، و او به همسرانش در بهشت مىنگرد كه از نعمتها برخوردارند [ و حسرت مىبرد ] « .
و امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : « لا تبدين عن واضحة و قد عملت الاعمال الفاضحة ، و لا تأمن البيات و قد عملت السّيئات »
« تو كه اعمال رسوا مرتكب شده اى دندان خود را به خنده ظاهر مساز ، و چون گناه از تو سر زده باشد از بلاى شبگير ايمن مباش » .
و امام باقر عليه السّلام فرمود : « إنّ اللَّه قضى قضاء حتما ألا ينعم على العبد بنعمة فيسلبها إيّاه حتّى يحدث العبد ذنبا يستحقّ بذلك النّقمة »
« خداوند حكم حتمى فرموده كه هيچ نعمتى را كه به بنده عطا فرمود از او باز نگيرد تا گناهى از او سرزند كه مستحق عقوبت [ و سلب نعمت ] شود » .
و فرمود : « ما من شيء أفسد للقلب من خطيئته ، إنّ القلب ليواقع الخطيئة ، فما يزال به حتّى يغلب عليه ، فيصيّر أعلاه أسفله »
« چيزى براى قلب فساد آورتر از گناهش نيست ، قلب مرتكب گناه مىشود و بر آن اصرار مىورزد تا بالايش را پائين مىگرداند ( وارونه مىشود و معكوس مىفهمد و حق و باطل را بجاى هم مىگيرد ) » .
و فرمود : « إنّ العبد ليذنب الذّنب فيزوى عنه الرّزق »
« بنده گناه مىكند و بدين سبب روزى از او سلب مىشود » .
و امام صادق عليه السّلام فرمود : « يقول اللَّه - تعالى - إنّ أدنى ما أصنع بالعبد اذا آثر شهوته على طاعتى أن أحرمه لذيذ مناجاتى »
« خداى تعالى مىفرمايد :
هر بنده اى كه خواهش نفس خود را بر طاعت من برگزيد كمتر چيزى كه به او مىكنم اين است كه او را از لذت مناجات خود محروم مىسازم « .
و فرمود : « من همّ بسيّئة فلا يعملها ، فانّه ربّما عمل العبد السيّئة
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 63
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص٦٣