نعمت تندرستى كه از نعمتهاى واقع در مرتبهء متأخّر است موقوف است بر اسباب و نعمتهايى از جمله نعمت غذا خوردن ، كه شمردن اسباب آن هر چند ممكن نيست ، ليكن ما به بعضى از آنها به اجمال نه استقصاء ( بر شمردن دقيق ) اشاره مىكنيم تا بقيّه بر آن قياس شود . پس مىگوئيم :
نعمت غذا خوردن متوقّف است بر ادراك و شناختن غذا و اسباب آن ، و بر ميل و رغبت به آن و اراده و عزم خوردن ، و بر قدرت تحصيل غذا و اسباب آن ، و بر وجود غذائى كه توان خورد ، و بر اصلاح آن بعد از يافت شدن ، و بر اسبابى كه آن را به هر انسانى برساند ، و بر اسباب جويدن و جذب و هضم و دفع و ديگر افعال درونى تا جزو بدن شود ، و بر فرشتگانى كه بر افعال مذكور گماشته شدهاند . و ما اينها را در چند فصل به اجمال و اشاره ياد مىكنيم :
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 322
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص٣٢٢