امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : « لم تحط به الأوهام ، بل تجلَّى لها بها ، و بها امتنع منها »
« انديشه ها به او احاطه نكرده [ به كنه ذاتش راه ندارد ] ، بلكه به وسيله آنها به آنها ظهور و تجلَّى نموده [ زيرا انديشه ها به وجود او پى برده ] ، و به آنها از آنها امتناع ورزيده [ زيرا انديشه ممكن به واجب راه ندارد و خود اين نكته به انديشه دريافته مىشود ] » .
و فرمود : « ظاهر في غيب ، و غائب ، فى ظهور »
« در حالى كه نهان است آشكار است ، و در حالى كه ظاهر است پنهان است » .
و فرمود : « لا تجنّه البطون عن الظَّهور ، و لا تقطعه الظَّهور عن البطون ، قرب فنأى ، و علا فدنا ، و ظهر فبطن ، و بطن فعلن ، و دان و لم يدن »
« پنهان بودن او را از آشكار بودن مستور نمىكند ، و آشكار بودن او را از پنهان بودن جدا نمىسازد ، نزديك است و دور ، بالاست و پائين ، آشكار است و پنهان ، و پنهان است و آشكار ، به حساب ديگران مىرسد و به حساب او نمىرسند ( يا جزا مىدهد و جزا داده نمىشود » . و از اين رو گفته شده : « خدا را جامع اضداد شناختم » .
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 220
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص٢٢٠