خواستگارى روند كسى نپذيرد ، و چون سخن گويند به سخنشان گوش ندهند .
حاجاتشان در سينه هايشان مانده و برنيامده ، اگر نور ايشان را در قيامت قسمت كنند همهء مردم را فرا گيرد « .
و فرمود : « از امّت من كسانى هستند كه اگر نزد يكى از شما آيند و دينارى يا درهمى خواهند نخواهيد داد ، و اگر از خداى تعالى بهشت خواهند به ايشان عطا فرمايد ، ولى اگر دنيا بخواهند به آنان نخواهد داد ، البته نه براى اينكه نزد او خوار و بىقدرند » .
و فرمود : « خداى عز و جل مىفرمايد : رشك آورترين دوستانم نزد من مرد سبك خرج كم مال است ، از نماز خود بهره و لذت مىبرد ، و عبادت پروردگار خود را در پنهان نيكو بجا مىآورد ، و در ميان مردم گمنام است ، با اينكه روزيش را به قدر كفاف قرار داد بر آن صبر مىكند ، مرگش زود فرا رسد در حالى كه ميراثش اندك و گريه كنندگانش كم باشند » [ 1 ] .
و نيز وارد شده است كه : « خداى تعالى در مقام منّت بر بعضى از بندگان خود مىفرمايد : آيا بر تو انعام نكردم ؟ آيا تو را از مردم پوشيده نداشتم ؟ آيا تو را گمنانم نساختم ؟ » يكى از نيكان صحابه گويد : « چشمه هاى علم ، چراغهاى هدايت ، فرشهاى خانه ها ، چراغهاى شب ، راههاى دلها ، كهنه جامگان باشيد : تا در ميان اهل آسمان شناخته و در ميان اهل زمين پنهان و ناشناس باشيد » .
و هر كه از احوال بزرگان دين و شايستگان پيشين آگاه و با خبر باشد كه گمنامى و فرودستى را بر جاه و شهرت و فرادستى برمىگزيدند ، و آنگاه اخبارى را كه در مدح گمنامى و فقدان جاه و حشمت وارد شده از نظر بگذراند ، يقين مىكند كه اينها از اوصاف مؤمنان است ، و مؤمن بايد به آنها متّصف باشد ، و لذا در خبر است كه :
« مؤمن از حقارت يا بيمارى يا كم دارى خالى نخواهد بود » .
هامش
[ 1 ] اين حديث قبلا در فصل « ستايش زهد » ذكر شد .