( آل عمران ، 134 ) و أثابه الله مكان غيظه ذلك » .
« هيچ بنده اى خشمى فرو نخورد مگر اينكه خداى عزّ و جلّ عزّت او را در دنيا و آخرت بيفزايد ، و خداى عزّ و جلّ مىفرمايد : » و آنها كه خشم فرو خورند و از مردم بگذرند ، و خدا نيكوكاران را دوست مىدارد « و خدا او را به جاى فرو خوردن خشمش اين پاداش دهد » .
و امام موسى بن جعفر عليه السّلام فرمود : « اصبر على اعداء النّعم ، فانّك لن تكافى من عصى الله فيك بأفضل من أن تطيع الله فيه . »
« بر دشمنان نعمتها ( يعنى حسودان ) صبر كن ، كه كسى را كه دربارهء تو خدا را نافرمانى كرده هرگز نمىتوانى بهتر از اطاعت خدا دربارهء او تلافى كنى » . و از آنهاست :
انتقام
انتقام اين است كه اگر كسى با ديگرى بدى كند او هم در صدد بدى كردن مثل آنچه او كرده يا بيشتر از آن برآيد - اگر چه حرام باشد . زيرا هر انتقامى جايز نيست ، چنان كه نبايد غيبت را به غيبت و فحش را به فحش و بهتان را به بهتان و سخنچينى نزد ظلمه را به مانند آن . . . و ديگر محرّمات را مكافات به مثل كرد .
رسول اكرم صلَّى الله عليه و آله و سلَّم فرمود : « ان امرؤ عيّرك بما فيك فلا تعيّره بما فيه »
« اگر مردى تورا به عيبى كه در تو هست سرزنش كند تو او را به آنچه در اوست سرزنش مكن » .
و نيز فرمود : « المستبّان شيطانان يتهاتران »
« دو نفر كه به يكديگر ناسزا مىگويند دو شيطانند كه هم را تكذيب مىكنند » .
و روايت شده است كه شخصى در محضر پيغمبر صلَّى الله عليه و آله و سلَّم به أبو بكر دشنام داد و او ساكت بود و چون أبو بكر به تلافى آغاز كرد ، پيغمبر صلَّى الله عليه و آله برخاست و به او خطاب كرد : « فرشته از جانب تو به او جواب مىداد ، و چون به سخن آمدى فرشته رفت و شيطان آمد و در مجلسى كه شيطان در آن است من نمىنشينم » .