ايمان ضعيفتر و غريزهء شهوت سخت نيرومند است ، و آن گونه شنيدنيها موجب سر برآوردن شهوت و هيجان آن در آنها مىشود . و چون عقل و ايمان چندان قوى نيست چه بسا كه به فسادى بزرگ بكشاند . و از اين رو در اخبار آمده است كه به زنان سورهء يوسف نياموزند ، زيرا شنيدن امثال آن قصّه ممكن است به انحراف آنان از طريق عفّت منجر شود . امير مؤمنان عليه السّلام فرمود : « سورهء يوسف را به زنان خود تعليم مكنيد و برايشان مخوانيد كه در آن فتنه هاست [ 1 ] ، و سورهء نور را به آنان ياد دهيد كه مشتمل بر مواعظ و نصايح است » .
و نيز فرمود : « زنان را بر زين سوار مكنيد كه ميل به گناه در آنان به هيجان آيد » . و در تعليم سورهء نور و مشاغل خانگى همچون ريسندگى به زنان از پيامبر اكرم صلَّى الله عليه و آله نيز روايت است .
و بالجمله : مقتضاى عقل و نقل ( روايات ) اين است كه مرد همسر و ناموس خود را از آنچه در آن احتمال فساد و بدگمانى است باز دارد و از چيزهائى كه از پىآمدهاى فتنه انگيز و شرّآميز آن مىترسد از همان آغاز جلوگيرى كند .
و مرد غيرتمند را سزاوار آن است كه خود را در نظر زن باصلابت و مهابت بدارد
هامش
[ 1 ] اگر اين روايت صحيح باشد ، بايد براى آن محملى يافت . زيرا اين سوره در قرآن مجيد به عنوان احسن القصص ( بهترين داستانها ) وصف شده و حكمتها و اخلاق فاضله و درسهاى عبرت آموز آن بسيار است و سرانجام نيك را نتيجهء تقوى و صبر شمرده است :
« انَّه مَنْ يَتَّقِ وَيَصْبِرْ فَانَّ الله لا يُضيعُ اجْرَ الْمُحْسِنينَ » 12 : 90 ( يوسف 90 ) « هر كه تقوى و صبر پيشه كند خدا پاداش نيكوكاران را تباه نمىكند » .
اما اهل شهوت و هوى و هوس ممكن است از جنبهء ديگر اين داستان سوء استفاده كنند بخصوص وقتى كه با شاخ و برگهائى كه نويسندگان و قصه سرايان در اين قبيل داستانها مىدهند همراه باشد . واضح است كه در اين صورت كسانى را كه ممكن است در معرض فساد و گناه قرار گيرند بايد از آگاهى به انحراف و فتنه و فريب و توطئه و بهتان و مانند آنها دور نگه داشت . بنابراين مراد از روايتى كه تعليم سورهء يوسف را به زنان منع مىكند با توجه به فتنه و فسادى است كه ممكن است براى بعضى پيش آيد نه اينكه در خود سوره فتنه و فساد باشد . م .