جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحة 275

ترس از خداست » . و نيز فرمود : « من خاف اللَّه أخاف اللَّه منه كلّ شيء ، و من لم يخف اللَّه أخافه اللَّه من كلّ شيء » ( 1 ) . « هر كه از خدا بترسد خدا همه چيز را از او بترساند ، و هر كه از خدا نترسد خدا او را از همه چيز بترساند » . و به ابن مسعود فرمود : « اگر مىخواهى مرا [ در قيامت ] ملاقات كنى بعد از من خوف خود را [ از خدا ] بيشتر كن » و نيز فرمود : « أتمّكم عقلا أشدّكم للَّه خوفا » . « كاملترين شما در عقل كسى است كه خوفش از خدا بيشتر باشد » . و از ليث بن أبي سليم منقول است كه گفت : « از مردى از انصار شنيدم كه مىگفت : روزى بسيار گرم در خدمت رسول خدا در سايهء درختى نشسته بوديم كه مردى آمد و جامه از تن خود كند و خود را بر شنهاى تفتيده افكند و مىغلطيد ، گاهى پشت و گاهى شكم و گاهى چهرهء خود را بر آن ريگها مىماليد و مىگفت : اى نفس بچش كه عذاب خدا از آنچه با تو كردم شديدتر است ، و رسول خدا به او مىنگريست . آنگاه چون جامهء خود را پوشيد ، پيامبر صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم با دست به وى اشاره كرد و او را فرا خواند و فرمود : اى بندهء خدا كارى از تو ديدم كه از هيچ يك از مردم نديدم ، چه چيز تورا بر اين كار واداشت ؟ عرض كرد : خوف خدا . پيامبر صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم فرمود : از خدا چنان كه بايد ترسيدى و پروردگارت با اهل آسمان به تو مباهات نمود . آنگاه به اصحاب فرمود : اى حاضران نزديك اين مرد رويد تا براى شما دعا كند . نزديك شدند و وى همه را دعا كرد و گفت : خداوندا هدايت را فرا راه ما دار ، و تقوى را ره توشهء ما كن ، و بهشت را سرانجام ما قرار ده » . و پيامبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم فرمود : « ما من مؤمن يخرج من عينيه دمعة ، و إن كانت مثل رأس الذّباب من خشية اللَّه ، ثمّ يصيب شيئا من حرّ وجهه ، إلا حرّمه اللَّه على النّار » « هيچ مؤمنى نيست كه از چشم او از خوف خدا اشكى بيرون آيد و به