سازد و راه قرارگاهشان را كوتاه كند . و مثل آنان كه به دنيا فريفته شدند بر مثال گروهى است در منزلى پر نعمت نشسته ، كه نخواهند به وادى بىبركت و قحطى زده مقام گيرند ، پس ، چيزى را ناخوشتر و دشوارتر از آن نمىدانند كه رامشسراى خويش رها كنند و ناگهان به آن پايگاه تهى از نعمت فرود آيند .
اى فرزند عزيز ، خود را و دگران را با يك ترازو بسنج ، پس ، بر دگران آن پسند كه بر خود مىپسندى و چيزى را كه بر خود ناروا مىدانى بر دگران نيز ناروا دان و آنسان كه نمىخواهى بر تو ستم كنند بر كسى ستم مكن ، و چنان كه از مردمان چشم نيكى دارى ، نيكى كن . كارى را كه از دگران زشت مىدانى نيز از خود زشت دان و رفتارى كه چون با دگران كنى خشنود گردى چون با تو كنند به آن خشنود باش . آنچه ندانى ، هر چند اندك مگوى ، آنچه نمىپسندى كه در باره تو چنان گويند ، در باره ديگران بر زبان مياور ، بدان كه خودپسندى خلاف صوابست و آفت خرد .
سختكوش باش ، و گنجورى ديگران مكن ، و چون به حقيقت رهنمونى شدى چندان كه مىتوان در پيشگاه پروردگار فروتنى ورز . آگاه باش كه راهى در پيش دارى به مسافت دور و به سختى دشوار ، و پيمودن آن راه را از كردار پسنديده و توشه اى چندان كه ترا سبكبار به منزل رساند بىنياز نيستى ، پس خويشتن را گرانبار مساز كه آن مايه گرانى و ناسازى سرانجام و بال تو گردد ، و اگر از تنگدستان كسى يافتى كه توشه ترا تا رستاخيز برگيرد و فردا كه بدان نيازت افتد آن توشه به تو باز گرداند غنيمت شمار و آن بار بر پشت او نه ،
كشف المحجة لثمرة المهجة ( فانوس ) ( فارسي ) — صفحة 250
مساهمون: اسد الله مبشرى
ص٢٥٠