بنماييد مرا كه چه كرديد در آن چه شما را دادم ؟
و به ما رسيده است كه يكى از اهل علم گفت كه مرا خوش نيايد كه مرا اشتران سرخ موى باشند و من در فوج اول با محمد - صلّى اللّه عليه و سلّم - و گروه او نباشم . پس مسابقت نماييد با سبك باران در زمرهء مرسلان ، و ترسكار باشيد از واپس شدن و منقطع ماندن از پيغامبر - عليه السلام - چنان كه پرهيزكاران ترسيدند .
و به من رسيده است كه يكى از صحابه تشنه شد و آب خواست ، پس شربتى آوردند ، از آب شيرين كرده به انگبين ، چون آن را بچشيد آب چشم وى را خفه كرد ، پس بگريست و بگريانيد ، آن گاه آب چشم از روى خود پاك كرد ، و خواست كه سخن گويد ، پس باز بگريست ، و بگريانيد ، آن گاه آب چشم از روى خود پاك كرد ، و خواست كه سخن گويد ، پس باز بگريست ، و چون گريه بسيار شد وى را گفتند كه اين همه براى اين شربت است ؟ گفت : آرى ، من روزى در خدمت پيغامبر - عليه السلام - بودم و در خانه با وى جز من كسى نبود ، پس او از نفس خود دفع كردن گرفت و مىگفت دور شو از من . گفتم : پدر و مادر من فداى تو باد ، پيش تو كسى نمىبينم ، كه را خطاب مىفرمايى ؟ گفت : دنيا سوى من سر و گردن دراز كرد و گفت : اى محمد ، مرا بگير .
گفتم : دور شو از من . گفت : اى محمد ، اگر تو از من برهى ، كسانى كه پس از تو باشند از من نرهند . پس مىترسم كه او اين باشد كه به من رسيده است ، از پيغامبر - عليه السلام - مرا قطع مىكند . اى قوم ، پس آن جماعت گزيدگان بگريستند ، از بيم آن كه شربتى از حلال ايشان را از پيغامبر - عليه السلام - قطع كند .
اى بيچاره ، تو در انواع نعمتها و شهوتها ، از كسبهاى حرام و شبهتها ، از انقطاع نمىترسى ، اف بر تو ! كه جهل تو بغايت عظيم است . اى بيچاره ، اگر در قيامت از پيغامبر - عليه السلام - واپس مانى هر آينه هولها بينى كه فريشتگان و پيغامبران از آن جزع كردهاند و اگر از مسابقت قاصر شوى كار رسيدن [ 336 ] تو بديشان دراز گردد ، و اگر بسيار خواهى در حساب دشوار افتى ، و اگر به اندك قانع نباشى بسيار بايد ايستاد و فرياد و زارى بايد كرد ، و اگر به احوال متخلفان راضى شوى از اصحاب يمين « 109 » و از رسول رب العالمين منقطع مانى و به نعمت متنعّمان نرسى ، و اگر احوال پرهيزكاران را خلاف كنى در هولهاى روز قيامت از جملهء محبوسان باشى ، پس وا انديش اى بيچاره آن چه شنيدى .
هامش
( 109 ) اصحاب يمين - « كتاب شرح عجايب دل » پاورقى 278 .