مرد را از ايشان جدا كرد ، ديگران را كشتن فرمود . على بن أبو طالب - رضى اللّه عنه - گفت :
پروردگار يكى است ، و دين يكى است ، و گناه يكى است ، اين يك كس را به چه موجب از ايشان مخصوص كردى ؟ گفت - عليه السلام : نزل علىّ جبريل فقال : اقتل هؤلاء و اترك هذا فانّ اللّه تعالى شكر له سخاء فيه ، اى ، جبريل بر من فرود آمد و گفت : اين جماعت را بكش و اين مرد را بگذار ، چه خداى - عز و جل - وى را پاداش مىدهد بر سخاوت او .
و گفت - عليه السلام : انّ لكلّ شيء ثمرة ، و ثمرة المعروف تعجيل السّراح ، اى ، هر چيزى را ثمرهاى است ، و ثمرهء نيكويى زودى كيل كردن است « 32 » .
و نافع از ابن عمر - رضى اللّه عنهما - روايت كرد كه پيغامبر - عليه السلام - گفت : طعام الجواد دواء و طعام البخيل داء ، اى ، طعام جوانمرد داروست ، و طعام بخيل درد .
و گفت - عليه السلام : من عظمت نعمة اللّه عنده عظمت مئونة النّاس عليه فمن لم يحتمل تلك المؤنة عرض تلك النّعمة للزّوال ، اى ، هر كه نعمت خداى بر او بزرگ شود مئونت مردمان بر او بزرگ باشد ، و هر كه آن مئونت احتمال نكند آن نعمت را پيش زوال داشته باشد .
و عيسى - عليه السلام - گفت : بسيار حاصل كنيد چيزى كه آن را آتش نخورد . گفتند : آن چيست ؟ گفت : نيكويى .
و عايشه - رضى اللّه عنها - روايت كرد كه پيغامبر - عليه السلام - گفت : الجنّة دار الاسخياء ، اى ، بهشت خانهء جوانمردان است .
و أبو هريره روايت كرد كه پيغامبر - عليه السلام - گفت : انّ السّخىّ قريب من اللّه ، قريب من النّاس ، قريب من الجنّة ، بعيد من النّار ، و انّ البخيل بعيد من اللّه ، بعيد من النّاس ، بعيد من الجنّة ، قريب من النّار ، و جاهل سخىّ احبّ إلى اللّه من عابد بخيل ، ادوأ الدّاء البخل ، اى ، سخى نزديك است به خداى ، نزديك است به مردمان ، نزديك است به بهشت ، و دور است از دوزخ ، و بخيل دور است از خداى ، دور است از مردمان ، دور است از بهشت ، و نزديك است به آتش ، و جاهل كه سخى است نزديك خداى دوستتر از عابد بخيل ، و صعبترين دردى بخل است .
و گفت - عليه السلام : اصنع المعروف إلى من هو اهله و إلى من ليس باهله ، فان أصبت اهله فقد أصبت اهله و ان لم تصب اهله فأنت اهله ، اى ، نيكويى كن به جاى كسى « 33 » كه اهل آن است ، و به جاى
هامش
( 32 ) يعنى زود نتيجه مىدهد و به خرمن مىرسد .
( 33 ) به جاى كسى ، در حق كسى .