بيان نكوهش خشم
( 1 ) حق تعالى فرمود :
إِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجاهِلِيَّةِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلى رَسُولِهِ وَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ
( الآية ) . « 5 » كافران را بنكوهيد به حميّتى كه از خشم باطل صادر شد ، و مؤمنان را بستود به سكينهاى كه ايشان را داد .
و أبو هريره روايت كرد كه مردى مر پيغامبر را گفت كه مرا كارى مختصر فرماى كه بدان داخل بهشت شوم . گفت : لا تغضب ، اى ، هميشه در خشم مشو . پس بار ديگر همين درخواست ، جواب همين بود . و ابن عمر گفت كه پيغامبر را گفتم كه مرا سخنى بگوى و موجز گوى ، شايد كه آن را پىافتم . گفت : لا تغضب . دو بار در خدمت وى أعادت كردم ، هر بار همين لا تغضب گفت . و عبد اللّه بن عمرو « 6 » گفت كه مرا از خشم خداى چه دور گرداند ؟ گفت : لا تغضب .
و ابن مسعود روايت كرد كه پيغامبر - عليه السلام - گفت : ما تعدّون الصّرعة فيكم ؟ اى ، كشتىگير توانا در ميان خود كه را شمريد ؟ گفتيم : كسى را كه هيچ كس وى را نيندازد . گفت : ليس ذلك و لكن الّذي يملك نفسه عند الغضب ، اى ، توانا آن نيست كه مردمان را بيندازد ، و ليكن آن است كه نفس خود را در حال خشم ضبط كند . و أبو هريره روايت كرد كه پيغامبر - عليه السلام - فرمود :
ليس الشّديد بالصّرعة و انّما الشّديد الّذي يملك نفسه عند الغضب . اى ، توانا آن كس نيست كه مردمان را بيندازد ، و توانا جز آن كس نيست كه نفس خود را در حال خشم ضبط كند .
هامش
( 5 ) فتح 48 - 26 .
( 6 ) عبد اللّه بن عمرو العاص ( زبيدى ) .