برخاست و او را بكشت ، و قرابتان آن زن بيامدند وى را بكشتند ، و جنگى ميان هر دو قبيله قايم گشت و خونهاى بسيار ريخته شد .
آفت هفدهم [ دوزبانى ]
( 1 ) سخن « دو زبان » است كه ميان دو تن كه يك ديگر را دشمن دارند اختلاف كند و با هر يكى سخن به مراد وى گويد . و كسى كه چنين دو كس را مشاهده كند كم بود كه از اين خالى باشد . و اين عين نفاق است .
و عمّار بن ياسر روايت كرد كه پيغامبر - عليه السلام - گفت : من كان له وجهان في الدّنيا كان له لسانان من نار يوم القيامة ، اى ، هر كه را در دنيا دو روى باشد روز قيامت او را دو زبان بود از آتش . و ابو هريره روايت كرد كه پيغامبر - عليه السلام - گفت : تجدون من شرّ عباد اللّه يوم القيامة ذا الوجهين الّذي يأتي هؤلاء بوجه و هؤلاء بوجه ، اى ، از بترين مردمان روز قيامت دورويى را يابيد كه بر هر قومى به رويى ديگر آيد . و در روايتي ديگر : يأتي هؤلاء بحديث هؤلاء و هؤلاء بحديث هؤلاء ، اى ، سخن هر جماعتى به جماعتى ديگر رساند .
و أبو هريرة - رضى اللّه عنه - گفت : دو روى نسزد كه در حضرت خداى - عز و جل - امين باشد . و مالك بن دينار گفت كه در تورات خواندم كه امانت طلبيده شود و مردى كه با يار خود به دوشف « 205 » مختلف باشد ، خداى - عز و جل - روز قيامت هلاك گرداند همهء دوشفهاى مختلف را .
و پيغامبر - عليه السلام - گفت : أبغض خليفة اللّه إليه يوم القيامة الكذّابون و المستكبرون و الّذين يكثرون البغضاء لاخوانهم في صدورهم فإذا لقوهم حلفوا « 206 » لهم و الذين إذا دعوا إلى اللّه و رسوله كانوا بطاء و إذا دعوا إلى الشّيطان و امره كانوا سراعا ، اى ، دشمنترين خلق خداى سوى او روز قيامت دروغزنان و گردنكشان باشند ، و كسانى كه دشمنى برادران در سينههاى ايشان بسيار باشد ، و چون ايشان را ببينند براى ايشان سوگند خورند ، و كسانى كه چون ايشان را به خداى و پيغامبر او خوانند آهستگى كنند ، و چون به شيطان و كار او خوانند مبادرت نمايند .
هامش
( 205 ) شف ( در عربى : شفة ) ، لب .
( 206 ) در شرح زبيدى : ( فإذا لقوهم تملقوا لهم ) اى الطفوا لهم و الانوا القول ( 7 - 568 ) .