براى داء الثعلب موى بز قرمز ، صدف و گوگرد را به اندازه مساوى سوخته بر موضع ضماد مىكنند و پس از آن مخلوطى از پياز و اشنان يا عنصل بر محل مىمالند . 25 - ضماد الدمل : اين ضماد دمل‌ها را در مدت كمى مىرساند به‌طورىكه سرباز مىكنند . هسته تمر هندى را پوست گرفته ( براى گرفتن پوست بايد دانه ها را چند روز بخيسانند . مترجم ) و پس از سائيدن با پيه ذوب كرده مخلوط مىكنند . 26 - ضماد الزوفا : براى ورمهاى سرد ، ورم كبد ، نرم كردن سختيها ، درد سينه كهنه ، درد مفاصل ، عرق النسا ، نقرس و درد فم معده مفيد است . زوفاى تازه پاك‌كرده ، پيه جوجه ، پيه مرغابى را به اندازه مساوى مخلوط كرده و به كار مىبرند . 27 - ضماد السعفه : برگ حنا ، مازو ، گوگرد ، هليله زرد ، پوست انار آنها را به اندازه مساوى مىكوبند و مىبيزند و در روغن گاو ريخته و چند روز بر سعفه ( كچلى و قرحه‌هاى سر ) ضماد مىكنند . 28 - ضماد السليمانى : براى درد مفاصل كهنه . داراشكنه ( كلرور جيوه ) را با مساويش جيوه با آب دهن مىسايند تا جيوه كشته شود سپس كمى صابون حلبى را در آب حل كرده و داروها را با آن مخلوط كرده و بر محل ضماد مىكنند . « 1 »

--> ( 1 ) در زاد المسافرين مقدار داراشكنه ( سليمانى ) و جيوه را هركدام يك جزء و اندازه صابون را بيست جزء ذكر كرده و شايسته نيست كه اين دارو را مدتى نگاه دارند بلكه در همان وقت نياز بايد بسازند ، براى دردى كه پس از بيمارى نار الفارسيه آمده سودمند است . مؤلف اعلى الله مقامه