[ 6 - باد گلو ] 6 - باد گلو - حركتى است كه بوسيله آن معده گازهاى زايدى را كه در اثر تخمير غذا و يا غذاهاى توليدكننده گاز و همچنين سوء هضم كه در اثر حرارت كم و تأثير آن در رطوبات پيدا مىشود بيرون مىكند . باد گلو گاهى حالت دودى دارد و اين در وقتى است كه حرارت معده زياد باشد و غذا را بسوزاند يا اينكه اخلاط زيادى در معده گرد آيد و معده را ضعيف كنند و خود نيز در اثر حرارت كم معده بادهائى پراكنده كند ، اگر اين بادها در اثر بلغم باشد سرد است و اگر گرم باشد در اثر صفراء است و اين از آن جهت است كه صفراء حرارت معده را كم مىكند و اين اندام از گوارش غذا ناتوان مىشود و بنابراين غذا در آن مىماند و عفونت مىيابد و علامت آن اين است كه باد گلو بدبو است و گاهى اين بدبوئى در اثر بدبوئى اخلاط است گاه با باد گلو بعض اجزاء غذائى نيز ممكن است بالا بيايد كه از آنها مىتوان به وضع معده پى برد مثلا اگر ترش باشد دليل ضعف معده است و مىنماياند كه بلغم ترش در معده مانده است . گاه باد گلوهائى بالا مىآيد كه مزه آنها تلخ است و اين دليل بر وجود صفرا در معده و ناتوانى آن است . گاهى پس از مدتى كه از خوردن غذا گذشت پيدا مىشود كه اين حالت بد است و علامت از دست رفتن هاضمه مىباشد . [ 7 - سستى و خميازه ] 7 - سستى و خميازه - اين دو حالت از بخارهائى كه بر اعصاب و عضلات اثر گذاشته پيدا مىشود و در اين هنگام بر حجم ماهيچه‌ها مىافزايد و نوعى شلى و سستى در آن و بالنتيجه در اعصاب پيدا مىشود و طبيعت مىخواهد كه اين حالت را خود درمان كند و با حركاتى كه در عضلات بوجود مىآورد مىخواهد چيزهاى زيان‌آور را از راه مسامات آن خارج كند پس حركتى پيدا