امراض معده و روده است و اگر زرد و رقيق باشد دليل بر آغاز « 1 » نضج مىباشد اما اگر نارنجى باشد دليل آن است كه بيمار پس از مدتى بهبود مىيابد ولى اگر رنگ آن معتدل باشد دليل بر تمام شدن بيمارى در مدتى كمتر است . ادرارى كه زيتونىرنگ و زياد باشد دليل بر مرگ زودرس است اما اگر كم باشد دليل آن است كه پس از مدتى بيمار خواهد مرد . اگر روى ادرار را چربى بگيرد دليل بر آب شدن چربى گرده است . ادرار آتشىرنگ رقيق دليل بر نضج نداشتن يا كمى ماده فاسد يا حرارت زياد و يرقان و يا بيدار - خوابى و اندوه است و سرخ و غليظ آن نشانى غلبه خون و تب سونوخس « 2 » مىباشد و اگر از اول بيمارى چنين باشد دليل ورم گرم كبد است . اگر دلايل ديگر ، نشانى سلامتى باشد دليل آن است كه بيمارى به طول خواهد انجاميد اما اگر نشانى مرگ ، موجود باشد علامت فرا رسيدن مرگ پس از مدتى زياد است اگر بيمار در روز بيستم ادرارش قرمزرنگ شد نشانى آن است كه بحران تا روز چهلم و بعد از آن عقب افتاده است . گاهى اگر در كليه ورمى باشد قرمز شدن ادرار دليل بحران بيمارى است . اگر ادرار از آغاز بيمارى سياه و رقيق باشد دليل بر مرگ است ولى اگر سياه و غليظ باشد نشانى سردى شديد و يا سوختن خون و يا استفراغ تلخ سودائى است . به‌هرحال هريك از اين علامات اگر در حال سلامتى پيدا شود و طول بكشد و ثابت بماند بايد بنا بر آنچه خواهد آمد بپاكسازى مبادرت كنند تا بيماريهائى بدنبال آنها نيايد اگر در بالاى قاروره ( ظرف مخصوص براى ديدن ادرار ) چيزى مانند ابر بايستد

--> ( 1 ) نضج بمعنى پختن و در اصطلاح پزشكان قديم بمعنى پيدا شدن اعتدال در خلط و آمادگى آن براى بيرون رفتن از بدن است . م . ل ( 2 ) سونوخس بعقيده پزشكان قديمى تبى است كه با عفونت همراه نيست . م . ل