بكارى غير از آنچه كه بدان عادت كرده وادار كنيم آن را از طبيعت خودش خارج كرده‌ايم و همين سبب بيمارى اوست اما آنچه كه به صورت قضا و قدر فرا رسد گريزى از آن نيست و بگذار كه همانطور كه تقدير است جريان يابد ، چه اگر تقدير تندرستى و آسايش باشد به آن مىرسى و الا چنان نمىشود . درباره مطالبى كه گفتيم اخبارى از اهل عصمت صلوات الله عليهم روايت شده كه بعضى از آن را در اينجا مىآوريم : حضرت امير المؤمنين به امام حسن عليهما السلام فرموده است : الا اعلّمك اربع خصال تستغنى بها عن الطب قال بلى قال : لا تجلس على الطعام الا و انت جائع و لا تقم عن الطعام الا و انت تشتهيه و جوّد المضغ و اذا نمت فاعرض نفسك على الخلاء فاذا استعملت هذا استغنيت عن الطب ( آيا مىخواهى چهار چيز به تو بياموزم كه از پزشكى بىنيازت كند ؟ عرض كرد بفرما فرمود : غذا مخور مگر آنكه گرسنه باشى و از آن دست مكش مگر اينكه هنوز اشتهاى خوردن دارى . هنگام خوردن غذا را خوب بجو و هرگاه قصد خواب كردى به مستراح برو و اگر بدينها عمل كنى از طب بىنياز مىشوى . و حضرت ابى الحسن ماضى عليه السلام فرمود : اقل شرب الماء فانه يمد كل داء و اجتنب الدواء ما احتمل بدنك الداء و عنه عليه السلام لو ان الناس اقلوا شرب الماء لاستقامت ابدانهم ( آب كم بياشام زيرا آب زياد سبب همه بيماريها است و از دوا تا آنجا كه بدنت تاب مىآورد پرهيز كن ) و فرمود اگر مردم كم آب مىخوردند بدنهاى آنها توانائى بيشترى داشت . حضرت صادق عليه السلام فرمود عود البدن ما اعتاد ( بدنت را بر عادت خودش وادار كن ) و حضرت ابى الحسن عليه السلام فرمود : ليس من دواء الا يهيج داء و ليس شئ فى البدن انفع من امساك اليد الا عما يحتاج اليه ( داروئى نيست مگر آنكه دردى را بر -