به طول بيانجامد و آزاردهنده باشد حب اطريفال المقل و حب البواسير سود بخش است . براى بواسير بادى اين حب مفيد است : مصطكى ، مقل ازرق ، صبر و گلبرگ گل سرخ را به اندازه برابر مىكوبند و با كشمش سبز خمير و به اندازه نخود حب مىكنند و هر روز صبح و عصر هربار سه حب مىخورند و براى جلو - گيرى از آزار باد آن بايد اول ملين بخورند ، سپس انغوزه ، سكبينه ، شراب السنا بخورند و ضماد الكزاز و نوشيدن آب آهك ( دستور ساختن آب آهك بعدا خواهد آمد ) و بسفايج ( بسپايك ) پخته استعمال كنند و شايسته نيست كه براى قطع بواسير اقدام كنند ، زيرا احتمال ناراحتيهائى كه از اين كار هست بيش از احتمال ناراحتى خود بواسير است و نيز نبايد براى جلوگيرى از خون - ريزى مگر در هنگامى كه خون قرمز و درخشان بوده و ضعفى پيدا شده باشد اقدام كنند . اگر قطع خونريزى لازم ديده شد مازوى سائيده را با مغز حرام ( مغز استخوان فقرات . مترجم ) شياف كرده استعمال مىكنند شياف الكحل نيز داروى مناسبى است كه نسخه‌اش اين است : كندر ، گل انار فارسى ، مازو ، سنگ سرمه ، زاج سفيد ، اقاقيا و صمغ عربى همه را به اندازه مساوى مىكوبند و با گلاب خمير كرده شيافهائى به اندازه هسته خرما مىسازند و برميدارند . براى كنده شدن و افتادن بواسير نيز شگردهائى به كار مىبرند هرچند كه كار خوبى نيست و از آن جمله است كه روغن زرنيخ نيمه گرم بر آن مىمالند و يا آنجا را حجامت مىكنند و يا از فضله گنجشك دو جزء ، مقل چهار جزء مىگيرند و مىكوبند و با كوهان شتر خمير كرده و بر موضع ضماد مىكنند كه پس از ده روز آن را مىاندازد و نيز اگر مغز سر سگ را بسوزند و خاكسترش را به اندازه مساوى با صبر مخلوط و با آب گشنيز خمير كرده و با خود بردارند آن را مىاندازد . به