حكمت خدائى بيرون رفته و بر خلاف صنعت خداوند حكيم گام برداشته است چنين دستورى هم از طرف خداوند صادر نگرديده بلكه اين حكما هستند كه پرهيز از اين كار را روا مىدانند ، اما پسنديده بودن آن نوعى است و نه شخصى زيرا اگر غير از اينكه هست بود با همه دشواريها و ناراحتى هائى كه ممكن است بدنبال آن باشد هيچ‌كس بدان اقدام نمىكرد مگر آنكه ناچار باشد يا از شدت ايمان و فقط براى اطاعت امر خدا آن دشوارىها را بر خود مىگذاشت ، بنابراين خداوند در نفس انسان و حيوانات گرايش و خواست زيادى براى اين عمل آفريده و لذتى در آن قرار داده است كه از مغز و پىهائى كه بآلات تناسلى مىپيوندد سرچشمه مىگيرد ، و براى اين آلات جنبش و حركتى خلق كرده كه از قلب و سرخرگهائى كه به آن آلات مىرسد نيرو مىگيرد و نيز آبى آفريده كه در ظرفهائى جا دارد و بر آن فشار مىآورد و خواهش اين كار پيدا مىشود ، تا وقتىكه آن آب بيرون بريزد و اندام‌هاى مربوط بياسايد . پس معلوم شد كه سببهاى اين كار از اندامهاى رئيسه بدن و بزرگترين سبب ، روح نفسانى است كه مركز آن مغز مىباشد و اين روح است كه كام مىيابد و به آن مىگرايد و درباره آن مىانديشد و همه اينها از خصلتهاى حيوانى است كه در پاره‌اى از نباتات برزخ بين نبات و حيوان مانند نخل هم ديده مىشود . بنابراين ما دام كه اين سببها از نيروى لازم برخوردار است و آلات عمل درست كار مىكنند خواهش طبيعى حيوانى بر جا است ولى اگر يك ناتوانى پديد آمد اين خواهش كم مىشود . پس ناتوانى جنسى ( Impuissance ) يا از جهت آفرينش اندامهاى رئيسه و كمى بنيه است كه در اين صورت درمانى ندارد مگر آنكه تقويت آن اندامها تا حدى ممكن باشد هرچند كه چندان زياد نخواهد بود ، يا از ضعفى است كه از