با آب سرد ، ملح الخبث با عرق پرسياوشان و نيز اين اغذيه براى طحال مفيد است : انجير ، كور ، سركه ، خرماى نارس ، تره ، زرشك ، غوره قبل از آنكه ترش شود ، سيب ميخوش ، چغاله زردآلو ، خردل و پوست ريشه كور كه از همه چيز بهتر است و بايد با سكنجبين خورده شود و يا بايد ضماد گردد و هر چيز تلخ قابضى مفيد است و بدانكه هرگاه بدن لاغر شود طحال بزرگ مىگردد و بر عكس اگر بيماران طحالى بناراحتيهاى خونى گرفتار شوند و بيمارى آنها طولانى شود استسقاء و يا ليزى روده‌ها پيدا كرده و مىميرند و چه‌بسا كه در اثر تباهى طحال ماليخوليا و پرخورى پيدا شود و گفته‌اند هركه به ورم طحال گرفتار شود و خون قرمز از او جارى گردد و در دستش قرحه‌هاى سفيد بدون دردى ديده شود يك روز پس از آن خواهد مرد اما كسى كه زياد گرفتار زكام و آبريزى از بينى است كمتر ممكن است بورم طحال گرفتار گردد و به‌هرحال خشك كردن مزاج براى اين بيماران زيان دارد و بايد بدرمانهائى پرداخت كه سبب فربهى آنان شود .