مىشود و به‌طورىكه آزمايش شده ، سير قدرت دفع‌كننده را زياد مىكند . گاه قولون در اثر استعمال مواد مخدر بىحس مىگردد و قولنج پيدا مىشود همانطور كه در نزد اشخاص ترياكى ديده مىشود و سير براى چنين كسانى بسيار مفيد مىباشد . ولى گاهى از باب ناچارى بايد درد را تسكين بدهند اگرچه استعمال مسكن خود از جهت تخديرى كه مىكند بر قولنج بيفزايد ، اما ممكن است خطر مرگ بيمار در كار باشد و بهترين چيزى كه مىتوان به كار برد ، حب الشفاء و حب افيون هندى است . حب راوند در تسكين قولنج بلغمى بسيار خوب است اما حب القولنج بهتر از آن است . روغن جوزبويا ، روغن حب عرعر ، روغن گوگرد خالص ، روغن بلسان و شكر سرب ( استات سرب ) نيز بسيار سودمندند . و نيز فلونيا درد را فرومينشاند . پس از تسكين يافتن بيمارى بايد هرچه زودتر به باز كردن روده بپردازند و به‌هرحال مسهل هر دردى را كه در شكم باشد تمام مىكند مگر زخم‌ها و قرحه‌ها . بدترين انواع قولنج آنست كه ايلاوس ( Ileus ) ناميده مىشود و گويا معنى اين كلمه اين است ( خدايا رحم كن ) و سببش آماس روده‌ها يا گرد آمدن تفاله‌هاى غذائى سخت شده و يا رطوبتهاى غليظ در روده باريك مىباشد كه راه آن را بسته است يا ممكنست روده تاب خورده باشد كه اين بيمارى ( Volvulus invagination ) كشنده است و كسى از آن نمىرهد بخصوص اگر بيمار تفاله غذا را قى كند يا باد گلويش بوى گنديدگى بدهد و يا تمام بدنش بدبو شود و گفتگو از آن سودى ندارد .