چند كه بسيارى از پزشكان قشرى غافل از آنند و از تجويز ادرارآورهاى قوى آن‌طور كه در مورد مسهلها عمل مىكنند پرهيز مىنمايند . از داروهاى ادرارآور قوى مىتوان داروهاى زير را نام برد : روح الملح ، روح البارود ، ملح الجمر كه ما آن را جوهر الاشوس ناميده‌ايم و محلول شوره ( محلول الاشوس ) و آب تخم زجمول ( بذر الكشوث ) ، انتيمون ديا - فريطقون ، انتيمون المعرّق ، ايارج اشق ، ايارج صغير ، ايارج محموده ، ترياق الاربعه ، حب الحلتيت ، حب الصحة ، خل العنصل ، دهن البلسان روغن دانه عرعر ، روغن سداب ، روغن كهرباء و سفوفهاى ششم و هفتم و هشتم شراب الاشوس ، شراب الدينار ، شراب الراوند بيست و چهارم ، شند ، صابون ضماد المدر ، طرطراشوس ، طرطر زاج ، فوطاس اشوس ساجى ، القرص المدر ماء الاصول چهارم ، محلوب المدر ، معجون ديافريطقون و غير ذلك كه در مقاله چهارم راه ساختن آن را ذكر كرده‌ايم . من از اين درمان عجايب فراوان ديده‌ام ولى پيش از آن بايد منضج و رقيق‌كننده خلط به كار ببرند تا مزاج آماده ادرار شود . فصل تعريق تعريق خود درمانى مستقل و بزرگ است كه در تبهاى خونى و غير آن انواع طاعون ، مسموميتها ، استسقاء ، مفاصل و امراض سودائى پوستى بسيار مفيد مىافتد و استفراغى كلى است به همين دليل گفته مىشود كه يك‌سوم بيماريها از عرق درمان مىپذيرند . از اين درمان نيز بسيارى از پزشكان قشرى غافل مانده‌اند . اين درمان براى طرطيرهاى بدنى مفيد است كه از راهى طبيعى خارج مىشود و مراد از حمام در اخبار آل محمد عليهم السلام همين است . بنابراين تعريق بر دو قسم است يكى آنكه بدن را با تدبيرهاى