محمد باقر بن عماد الدين شيرازي

225

ضياء العيون ( فارسي )

پيه قاوندى زاج سفيد از هريك دو درم زپق هفت درم پيه بز سياه ده درم پنج بنفشه پوست نارنج از هريك سه درم روغن كل سرخ آب‌ليمو از هريك سى درم مغز قلم كاو روغن زيت از هريك بيست درم موم كافورى ده درم و روغنها نسبت بادويه بسيار كم است اكر از وزن ادويه كم كنند با بعضى روغنها را زياده كنند بهتر خواهد بود و چينى معلوم شود كه از براى اتشكيست كه قرحه باشد و بر اصل قرحه مىنهند و بر ساير بدن مىمالند طلاى ديكر جهة باد اين مرض اصل الوس مردارسنك از هر كدام ده درم زپق ده مثقال روغن زيت شانزده مثقال است بعضى از نسخها كه مردم تجربه كرده‌اند و والد حقير اين قسم اطليه را مستحسن نداشته‌اند و در رساله كه در باب مرض اتشك تصنيف كرده‌اند چينى فرموده‌اند كه اين طريق را يعنى تطلبه به اين مراهم حقير به عمل نياورده و نخواسته كه كسى نيز به عمل اورد و سو عاقبت طلاها كه مردم از ان متوهم مىباشند