محمد باقر بن عماد الدين شيرازي
205
ضياء العيون ( فارسي )
سقاق مقعد و بواسير نافع بود مقل ارزق را بلعاب تخم كتان حل كند و با موم سفيد و روغن كنجد و پيه قاز و مغز ساق كاو تازه و روغن كاو و كوهان شتر تازه بىنمك مساوى از هركدام ده مثقال برهم سازند پيه قاز و مغز ساق كاو و كوهان شتر را بكدازد و صاف نمايند و روغنها ديكر و موم را كداخته داخل كنند و بعد از ان مقل را كه حل كردهاند داخل كنند و چندان برهم زنند كه خوب مرهم شود و اكر اندكى وزن موم را بيشتر كند گنجايش دارد و مغز ساق گاو را اگر نگداخته در آخر داخل كنند مىتواند بوده و يمقدار از موم و روغنها تا پانزده مثقال مقل داخل مىتوان كرد مرهم سنامكى از براى جرب و حكه نافع است سنامكى پوست هليله زرد مردارسنك سفيداب اجزا برابر يكديكر با روغن بنفشه و روغن كل سرخ به قدر احتياج مرهم سازند مرهم توتيا مجفف و مدمل بود و قروح را خشك كند توتيا شسته سفيداب شسته مردارسنك شسته