محمد باقر بن عماد الدين شيرازي

155

ضياء العيون ( فارسي )

كهنه ان از براى قروح بد مفيد است و تازهء آن از براى جراحات تازه حرف الحا حلبه كرم است در اخر اول و خشك است در اول و با وى رطوبتى فضلى هست منفج و ملين بود آرد وى ورمهاى بلغمى صلب بيرونى و اندرونى را بتحليل ببرد و دمل را نرم كند و با روغن كل سوختكى اتش را نافع بود خشك سرد و خشك است و كويند كرم و خسك است در اوّل قروح عفنه كه در گوشت باشد جون با عسل بنهند نفع كند و منع حدوث ورمهاى كرم بكند حضض يكى وى از براى اورام بهتر است از هندى معتدل بود در حرارت و برودت و خشك بود در دوم هر دو قسم وى از براى قروح خبيثه مفيد است و شقاق مقعد و سجج و ريشهاى دهن را بغايت سود دارد و خون آمدن را بازدارد و از براى ورمهاى رخو و نمله فايده دهد حجران سنك اتش سفيد و سياه و سرخ و ملمع باشد سرد و خشك بود جون بسايند و بر خنازير متقرح بپاشند و خشك كند و پاك كرداند و همچنين بر هر ريشى