محمد باقر بن عماد الدين شيرازي
138
ضياء العيون ( فارسي )
كه هريك را از ادويه جداگانه به اين طريق بكوبند و بهبيزند و بعد از ان بوزنى كه مقرر شده بكشند و مخلوط سازند و آنچه صمغ باشد مثل جاوشر و اشق و قنه و راتينج و مقل و مانند ان در مايعى كه مناسب غرض مطلوب است از مرهم اكر در مرهم باشد مثل سركه و آب سداب تازه و آب گندنا و امثال ان بخيسانند تا حل شود و در هاون خوب برهم زنند و بسايند كه چيزى حل ناشده نماند و بعد از ان داخل كنند و اكر شئ مناسبى نبوده باشد چندانكه ممكن است در هاون نرم كنند و بعد از ان در روغنهاى مرهم بر روى اتش اخكر حل كنند و خواه درين صورت و خواه در صورتى كه در چيزى ديكر حل كردهاند و بعد از ان داخل روغنها مىكنند ملاحظه كنند اكر بعد از حل شدن نقل و در وى مانده كه حل نشده از پارجه دستارى بكذرانند و صاف كنند و بعد از ان دواهاى پخته را داخل كنند و درين هنگام كه دردى اضافه