محمد باقر بن عماد الدين شيرازي
136
ضياء العيون ( فارسي )
روغن بنفشه بادام و مانند اينها ديكر آنكه كه نسبت روغنها بقاى مراهم بر قروح طولى مىدارد و دوامى در تأثير حاصل مىكند و نفع بيشتر ظاهر مىشود و بىآنكه متصدى از ادويه بقروح برسد و اين وجه اقوى وجوه است كه در اصول التراكيب ذكر شده او منع اكاليت و افساد ان ادويهء از جراحت مىنمايند و نمىكذارند كه ضرر برسد و ديكر آنكه روغنها حفظ قوت دواها مىكنند و نمىگذارند كه زود ضايع شود و ادخال موم نيز بواسطهء همين وجوه است با فايده ديكر كه استمساك اجزاء مرهم مىكند و قوام صالحى مىبخشد كه بر قروح قرار گيرد و نسبت مائعيت روغنها سيلان نكند و وزن موم و روغن در مرهمها چنين مذكور كردهاند كه اكر زمستان باشد در هر ده درم روغن دو درم موم داخل كنند و اكر تابستان باشد سه درم و ادخال پيها در بعضى مراهم از جلسات مذكوره است و رد مائى تلين و تحليل و ادخال امخاخ بعضى مغزها يعنى مغز ساق كاو و غيره هم بواسطه