محمد باقر بن عماد الدين شيرازي
134
ضياء العيون ( فارسي )
اند كه كوشت در جراحات مىرويانند و مع هذا كوشت فانى را نيز در قروح مىخورد و همچنين سفيداب و مردارسنك و انزروت قروح تازه استعمال مىكند و در ريشها متعفن نيز به كار مىبرند و در دواهاى ملحم نيز داخل است و افعال و خصال هريك از دواهاى مرهم چون در فصل ادويهء مفرده معلوم مىشود درينجا احتياج بذكر ندارد و چون اين مقدمات معلوم كرديد و ظاهر شد كه مراهم از چكونه ادويه تركيب مىيابند بر كسى كه كسى صاحب فطنت سليم و حدس درست باشد از براى هر عرضى از اعراض از دواهاى كه مناسب مقام است مرهمها مىتواند ترتيب داد كه در وقت احتياج به كار دارند و از مرهمهائى كه درين رساله مذكور است از براى بعضى مطاليب بعضى از انها را بر سهل مثال مذكور مىنمايد تا زيادتى بصيرت و قواعد تركيب بهم رسد فرضا اكر مطلب كى انبات لحم بوده باشد و خواهد كه گوشت در جراحات تازه برويد و جراحات مندمل شود مرهم مناسب