محمد باقر بن عماد الدين شيرازي

115

ضياء العيون ( فارسي )

زنجبيل فلفل دار فلفل ماميران از هركدام سه درم نوشادر يك درم به آب باديان تازه خمير كرده خشك كنند و با توتيا مذكور اميخته اكتحال نمايند قطور از براى اقسام امد نافع بود انزروت سفيد دو درم دانه به معشر بيست دانه زعفران نيم دانك ماميران دو دانك جو معشر بيست دانه حلبه مغثر پنجدانه كشنيز خشك بيست دانه كثيرا يك دانك در شيشه كنند و قدرى آب صاف در وى داخل كند و سر شيشه را محكم كرده درد يك در ميان آب بكذارند و آتش در ته ديك انقدر بكنند كه ادويه مذكور لعاب بدهد پس فروكيرند و در وقت خرورت دو سه قطرهء در چشم چكانند برود تسكين حرارت چشم بكند و بصر را قوت دهد سفيداب قلعى شسته پنج مثقال مرقششا صمغ عربى شادج هندى مرواريد از هركدام سه مثقال راسخت چهار مثقال مشك نيم دانك كافور نيم دانك