نداشت ، كتاب كامل الصناعة الطبية ، با اين ويژگىها رقيبى نداشت . اين كتاب كه در طبقه‌بندى كتب ، جزء بسائط ( Texts ) وبه عنوان مرجع قرار ميگيرد از زمان تأليف تا زمان ما ، مورد استفادهء بسيارى از دانش پژوهان واقع شده است ، اروپائيان نيز با درك اهميت اين كتاب از قرن 15 ميلادي با ترجمه ونشر آن به زبان لاتينى در ونيز ، اين اثر كم نظير را وارد عرصه آموزش وطبابت كردند وبراي سومين بار نيز در 1523 همراه با درج حواشي آن را منتشر نمودند وتا قرن 18 ميلادي در دانشگاههاى اروپا از اين اثر بسيار ارزشمند با عنوان Regius Liber وعناوين ديگر مشابه ، به عنوان كتاب مرجع استفاده كردند . علي بن عباس مجوسي اهوازى در صفحات آغازين كتاب به بيان روش خود در تأليف كتاب مىپردازد ودر مورد داروهاى مورد استفادهء خود با اشاره به برخى داروهاى سمى مورد استفاده در طب يوناني ، مزيّت داروهاى مورد استفاده نزد پزشكان پارس وعراق ( بخش‌هائى از إيران ) را متذكر مىگردد واز بكارگيرى آنها در اين كتاب خبر مىدهد : « . . واما الأدوية فانّى ذكرت منها ما يستعمله أطباء الإقليم الرابع والعراق وفارس وما قد صحت تجربتهم له وكثرت منفعته في كلّ واحد من الأمراض ، إذا كان كثير من الأدوية التي كان يستعملها القدماء من اليونانيين قد رفضها أهل العراق وفارس والإقليم الرابع . . . . . » نشر كتاب ارزشمند كامل الصناعة الطبية در إيران آنهم براي نخستين بار قريب يك هزار سال پس از تأليف آن وبا تصحيح ومقابله وتكميل نسخه چاپ شده در مصر ، اگرچه كارى قابل ستايش وافتخارآميز است اما در عين حال از يك غفلت وبىتوجهى دراز مدت حكايت مىكند . اينك كه بيارى پروردگار ، دوران بهره‌گيرى علمي از ميراث پزشكى گذشته آغاز شده وجنب وجوش مباركى در دانشگاههاى علوم پزشكى كشور ومحافل علمي وپزشكى براي احياء واستفاده از آثار بفراموشى سپرده شده وتجارب كم نظير ودر مواردى كاملًا بىنظير دانشمندان گذشتهء ما سرعت گرفته است ، انتشار اين اثر وشاهكار علمي ، هديه وپاسخ مناسبى به اين جنبش علمي وميهنى وإن شاء الله مقدمه‌اى براي بازيابى ونشر آثار ارزشمند ديگر مىباشد . مؤسسه مطالعات تاريخ پزشكى ، طب اسلامى ومكمل