سيد مهدي حجازي ( مترجم : حجازي و خسروشاهي )
105
درر الأخبار من بحار الأنوار ( فارسي )
در كار خير دنيايى با وى همراه بود ، پس چون آن كافر درگذشت ، خداوند خانه اى از گل در دوزخ براي أو بنا كرد كه أو را از حرارت آتش نگه دارد وروزيش از خارج بدو مىرسيد وبه وى گفته شد : اين جزاى آن رفتارى است كه با فلان همسايهء مؤمنت مىكردى ونيكى توست بر أو در دنيا . 9 - أمير مؤمنان عليه السّلام فرمود : وبدانيد ! كه اين پوست نازك را بر آتش سوزان شكيبايى نيست پس بر خويشتن رحمت آريد . شما [ توان ] خود را در مصيبتهاى اين جهان آزموديد ، آيا نديدى از خارى كه بر يكى از شما خلد چگونه زارى كند ويا به سر درافتادگى كه خون آلودش گرداند ويا ريگ تفته كه أو را بسوزاند ؟ تا چه رسد كه ميان دو طبقه از آتش بود سوزان ، همخوابهء أو سنگ باشد ، همنشينش شيطان . آيا مىدانيد چون مالك بر آتش دوزخ خشم آرد برخى از آن برخى ديگر را خرد كند وبشكند وچون بانگ بر آن زند ميان درهاى دوزخ بر جهد از آزارى كه دارد ؟ اى پير سالخورده كه پيرى در تو راه يافته ، چگونه اى آنگاه كه طوقهايى از آتش تافته ، گرد گردنت افتد وغلهايى كه گردن ودستها را به هم فرو برد چنان كه گوشت بازوها را بخورد ؟ پس خدا را ، خدا را ، اى گروه بندگان ! حال كه سالم وتندرستيد نه بيمار ، ودر گشايش هستيد نه به تنگى دچار ، در گشودن گردنهاى خود بكوشيد پيش از آن كه آنچه در گرو است بگيرند . 10 - امام صادق عليه السّلام فرمود : پيامبر خدا صلَّى الله عليه وآله از شفا خواستن با آب گرم معدنى نهى فرموده همان چشمههاى گرم كه در كوههاست ودر آن بوى كبريت وجود دارد چرا كه آن از شدت حرارت آتش جهنّم است . 11 - مفضّل بن عمر از امام صادق عليه السّلام از پدرانش روايت كند كه پيامبر خدا صلَّى الله عليه وآله فرمود : آنگاه كه مرا در آسمانها سير دادند پروردگارم جلّ جلاله به من وحى نمود وحديث را در مورد محمّد وعلى وفاطمه وحسن وحسين عليه السّلام سوق داد تا اينجا كه فرمود : اى محمّد ! اگر بنده اى مرا عبادت كند تا درگذرد وپوسيده وفرسوده گردد سپس نزد من آيد در حالي كه منكر ولايت شما باشد در بهشتم جايش ندهم ودر زير عرشم سايه اش ندهم . 12 - وامام صادق عليه السّلام فرمود : منكر آخر ما همانند منكر أول ماست وپيامبر صلَّى الله عليه وآله فرمود : امامان پس از من دوازده نفرند . أول ايشان أمير مؤمنان علي بن أبي طالب عليه السّلام است