فرمود : وقتي جعفر بن أبي طالب ، از سرزمين حبشه برگشت ، رسول خدا صلَّى الله عليه وآله ، در نزديكى خيبر با أو ملاقاة كرد ، وقتي جعفر آن حضرت را ديد شتابان به طرف آن حضرت دويد ، رسول خدا صلَّى الله عليه وآله أو را در آغوش كشيده وكمي با أو صحبت كرد ، سپس شترش كه عضباء نام داشت سوار شد وجعفر را پشت سر خود سوار كرد ، وقتي شتر برخاست وراه افتاد ، رسول خدا صلَّى الله عليه وآله رو به أو كرد وفرمود : اى جعفر ، اى برادر ، آيا عطيه اى به تو ندهم ؟ آيا بر تو عطا نكنم ، يا ترا برنگزينم ؟ مردم گمان كردند حضرت به جعفر مال زيادى مىخواهد بدهد ، فرمود : وآن موقعى بود كه خدا خيبر را ، براي پيامبرش گشوده بود وزمينها وأموال وأهل آن به غنيمت گرفته شده بود ، جعفر گفت : بلى ، پدر ومادرم فدايت باد ، حضرت نماز تسبيح را به أو ياد داد . 4 - ذكرى : صاحب ذكرى گفته جايز است : نمازگزار در صورت عجله براي رفع نيازهاى خود آن را بدون تسبيح « سيصدگانه » برگزار كند ، وسپس آنها را قضا كند ، اين نكته را ابان وأبو بصير از حضرت امام صادق عليه السّلام روايت كرده‌اند . 5 - فتح : از حضرت امام صادق عليه السّلام روايت شده است كه مىفرمود : خدا فرموده است « هر كس به قضاى من راضى نباشد وشكر نعمتهايم را به جا نياورد وبر بلاى من صبر نكند ، خدائى غير از من بجويد ، وهر كس به قضاى من راضى شود ونعمتهايم را سپاس بگذارد وبر گرفتارى وبلاى من صبر نمايد أو را در نزد خودم در زمرهء صديقين مىنويسم » . وامام عليه السّلام مىفرمود : هر كس در كأرش با خدا استخاره كند ويكى از دو كار را انجام دهد ، ودر دلش چيزى خطور نمايد خدا را در قضا وقدرش ، متهم ساخته است . 6 - مجالس شيخ : از أمير مؤمنان عليه السّلام روايت شده كه گفت : پيامبر خدا مرا به يمن فرستاد ودر حالي كه به من سفارش مىفرمود : يا علي ، به حيرت نيفتاد كسى كه استخاره كرد ، وپشيمان نشد كسى كه مشورت خواست . 7 - امام خطيب مستغفرى در سمرقند در دعواتش ذكر كرد : هر گاه خواستى به كتاب خداى عزّ وجلّ تفألجويى ، سه مرتبه سوره اخلاص را بخوان سپس سه مرتبه صلوات بفرست سپس بگو : « اللهم تفألت بكتابك وتوكلت عليك فأرني من كتابك ما هو مكتوم من سرّك المكنون في غيبك » سپس جامع را باز كن واز خط أول در طرف أول وبدون اينكه صفحات وسطرها را بشمارى فال خود را بگير . اين چنين به رسول خدا استناد شده .