نماز منتخبات جزء هشتاد ودوم « 6 حديث » 1 - عياشى : خالد بن مختار گفت : از امام جعفر صادق عليه السّلام شنيدم مىفرمود : چه شده برايشان ، خدا آنان را بكشد ، به بزرگترين آية اى در كتاب خدا قصد كردند وگمان كردند كه اگر آشكارش كنند بدعت است وآن « بسم الله الرّحمن الرّحيم » است . 2 - از امام محمد باقر عليه السّلام روايت شده كه فرمود : در سجده گاه پدرم آثار برجستگى وبرآمدگى بود وهر سال دو مرتبه آن را قطع مىكرد ودر هر بار پنج پينه بود لذا به ذو الثفنات « پينه دار » ناميده مىشد . 3 - كتاب ملهوف : علي بن حسين عليه السّلام ، به صحرا رفت ، يكى از ارادتمندانش به دنبال أو رفت ، وديد كه در روى سنگ سخت وخشنى به سجده افتاده است وملاحظه كرد آن حضرت را كه هزار بار گفت : لا اله الَّا الله حقا حقا ، لا اله الَّا الله تعبّدا ورقّا ، لا اله الَّا الله ايمانا وتصديقا ، وپس از آن سرش را از سجده برداشت . 4 - احتجاج : حميرى به حضرت امام زمان عليه السّلام ، نوشت واز نمازگزار سؤال كرد ، وقتي از تشهد أول بلند مىشود كه ركعت سوم را بخواند ، آيا برايش واجب است كه تكبير بگويد ؟ چون بعضي از أصحاب ما مىگويند : تكبير برايش واجب نيست وكفايت مىكند كه بگويد :