سيد مهدي حجازي ( مترجم : حجازي و خسروشاهي )
541
درر الأخبار من بحار الأنوار ( فارسي )
خود را از مردگان به شمار آوريد . وشما را زندگى دنيا نفريبد ، زيرا مردم دو گروهند : نيكوكار ومتقى ، وديگرى شقى ، وخانه ، دو خانه است وسومى وجود ندارد ، وكتاب يكى است ، نه صغيرى را رها كند ونه كبيرى را رها سازد مگر اينكه آنها را عموما شمارش مىكند همانا ، كه دوستى دنيا ، ريشه وأصل هر گناه است ، ومادر هر گرفتارى ومركز هر گونه فتنه ، وموجب وباعث هر گونه پريشانى است ، واي بر كسى كه دنيا را جمع كند وبراي كسى ارث بگذارد كه قدردان وسپاسگزار أو نيست ، وبه حضور كسى گام بگذارد كه عذر أو را نمىپذيرد ، دنيا خانه منافقان است وخانه متقيان نيست ، پس بهره ورى تو از دنيا ، به اندازه اى باشد كه در تأمل با آن پابرجا باشد وبتوانى خود را نگهدارى كنى ، وبراي آخرت توشه برگيرى . 3 - جامع الأخبار : مردى پيش أمير مؤمنان عليه السّلام آمد وعرض كرد : آمدهام چهار مسأله را از شما بپرسم ، فرمود : بپرس . واگر چه ، چهل مسأله باشد ، عرض كرد : مشكل چيست ؟ ومشكلتر چيست ؟ نزديك چيست ؟ ونزديكتر چيست ؟ عجيب چيست وعجيبتر چيست ؟ واجب چيست ، واجبتر چيست ؟ فرمود : مشكل گناه است ومشكلتر از آن از بين رفتن پاداش ، نزديك هر چيزى است كه خواهد آمد ونزديكتر مرگ است ، عجيب دنيا است وعجيبتر اين است كه ما در آن غافل هستيم ، واجب توبه است وترك گناهان ، واجبتر مىباشد . 4 - وفرمود : اعمال بر سه گونهاند : فريضهها ، فضيلتها ومعصيتها ، اما فريضهها ، به فرمان خدا وبا خواست ورضاى أو ، وبا علم وتقدير أو ، بنده آنها را انجام مىدهد وبه وسيله آنها از جانب خدا نجات مىيابد . واما فضيلتها ، به فرمان خدا نيست ولى به مشيت ورضا وعلم وتقدير أو به وسيله بنده انجام مىشود ودر برابرش پاداش مىگيرد . واما معصيتها ، نه به فرمان خدا ، نه به خواست خدا ، ونه به رضاى خدا است ، ولى به علم وتقدير أو ، كه براي زمان خاصش مقدر كرده ، بنده آن را با اختيار خودش انجام مىدهد وخدا به سبب آن أو را مجازات مىفرمايد ، زيرا خدا أو را از انجام آنها باز داشته ولى أو دست بر نداشته است . 5 - امام عليه السّلام فرمود : فقر ، مرگ بزرگ است ، اندك بودن افراد تحت كفالت ، يكى از دو توانگرى وآن نصف زندگى است ، واندوه نصف پيرى است ، آن كس كه ميانه روى پيشه گيرد محتاج نمىشود ، وبه هلاكت نرسيد كسى كه مشورت كرد ، نيكى شايسته نيست جز نزد كسى كه اصالت خانوادگى يا ديانت داشته باشد ، وخوشبخت كسى است كه