سيد مهدي حجازي ( مترجم : حجازي و خسروشاهي )

475

درر الأخبار من بحار الأنوار ( فارسي )

3 - امالى طوسي : رسول خدا فرمود : هر كس وضويش را كامل وشاداب بگيرد ونمازش را نيكو بخواند وزكات مالش را بپردازد وزبانش را نگه دارد وجلو خشم خود را بگيرد واز گناهش استغفار كند ومحبت وشفقت خود را به أهل بيت پيامبرش أداء كند حقايق ايمان را كامل كرده ودرهاى بهشت برايش باز مىباشد . 4 - كافى : از امام باقر عليه السّلام روايت شده كه اگر بخواهى بدانى در تو خيرى هست به قلبت نگاه كن ، اگر أهل طاعت خداى عزّ وجلّ را دوست مىدارد . وأهل معصيت به أو را دشمن مىدارد پس [ بدان كه ] در تو خيرى وجود دارد وخدا تو را دوست مىدارد واگر [ ديدى قلبت ] أهل طاعت به خدا را دشمن مىدارد واله معصيت به أو را دوست مىدارد پس [ آگاه باش كه ] در تو خيرى نمىباشد وخدا تو را دشمن مىدارد وانسان با كسى خواهد بود كه أو را دوست مىدارد . 5 - دعوات راوندى : روايت شده كه خداى تعالى به موسى عليه السّلام گفت : آيا براي من عملي انجام داده اى ؟ عرض كرد برايت نماز خوانده‌ام ، روزه گرفته‌ام وصدقه داده‌ام وذكر وياد تو كرده‌ام . خداى تعالى فرمود : اما نماز برايت دليل است وروزه سپر وصدقه سايه وذكر نور براي من چه عملي انجام داده اى ؟ موسى عرض كرد : [ خدايا ] مرا راهنمايى كن به عملي كه براي تست ، فرمود : اى موسى ، آيا با يكى از دوستان من دوستى كرده اى ؟ آيا با يكى از دشمنانم دشمنى كرده اى ؟ موسى دانست كه أفضل كارها پيش خدا ، دوستى در راه خدا ودشمنى در راه خدا است . وحضرت رضا عليه السّلام در نامه اش به اين معنى اشاره كرده است : دوست آل محمد باش اگر چه فاسق باشى ودوست دوستان ايشان باش اگر چه فاسق باشند وجالب توجه اينكه اين نوشته در حال حاضر ، دست بعضي از أهل كرمند ، روستايى در نواحي أصفهان مىباشد وداستان آن به اين صورت بوده كه يكى از اهالى آن قريه شتردار مولايمان حضرت امام رضا بوده موقعى كه به سمت خراسان عازم بوده است ، وقتي خواست برگردد به امام عليه السّلام عرض كرد : اى پسر پيامبر به من با دستخط مباركتان شرف واعتباري بدهيد تا به آن تبرّك جويم وآن مرد از أهل سنت وجماعت بود وامام همين مكتوب را به ايشان عطا فرمود ورسول أكرم صلَّى الله عليه وآله فرمودند : مهمترين دستگيره ايمان ، دوستى در راه خدا ودشمنى در راه خدا است . 6 - مجمع : از حضرت رسول أكرم صلَّى الله عليه وآله روايت شده كه فرمود : هر كس در غير جاى خود عطا كند اسراف كرده وهر كس از پرداخت حق وحقوق [ ديگران ] مانع شود در زندگى