سيد مهدي حجازي ( مترجم : حجازي و خسروشاهي )
467
درر الأخبار من بحار الأنوار ( فارسي )
فرمود : بلى ، آنان دين ندارند واينان سرزنش ندارند . سپس فرمود : آيا قول خدا را نمىشنوى ؟ * ( الله وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ ) * . خدا ولى كساني است كه ايمان آوردهاند ، خدا ايشان را از تاريكيها به سوى نور بيرون مىبرد يعنى ايشان را از تاريكىهاى گناهان به سوى نور توبه وآمرزش بيرون مىبرد براي اينكه دوست مىدارند هر امام عادلى را كه از جانب خدا منصوب شده است وفرمود : * ( وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِياؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُماتِ ) * وكساني كه كافر شدهاند ، سرپرست ايشان طاغوت است ايشان را از نور به سوى تاريكيها بيرون مىبرد ، گويد : عرض كردم : آيا خدا با اين آية ، كفار را قصد نكرده است ، وقتي كه مىفرمايد : * ( « وَالَّذِينَ كَفَرُوا » ) * ؟ مىگويد : امام عليه السّلام فرمود : كافر كدام نور را دارد در حالي كه كافر است تا از نور به سوى تاريكيها بيرون برده شود ؟ اين است نه غير اين كه خدا با اين آية قصد كرده است : كه ايشان در نور اسلام هستند ووقتي امام ظالمي را كه از جانب خدا نيست ولىّ گرفتند ، به همين ولايتشان از نور اسلام به سوى ظلمات كفر بيرون رفتند پس آتش را برايشان ، همراه كفار ، واجب كرد وفرمود : * ( أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ ) * ايشان أهل آتش ودر آن جاودانهاند . 4 - بصائر الدرجات : از أبو بصير روايت شده كه با حضرت امام صادق عليه السّلام به حج مشرف شدم ، وقتي در طواف بوديم به آن بزرگوار عرض كردم : فدايت شوم اى پسر پيامبر ، اين همه خلق را خدا مىآمرزد ؟ فرمود : اى أبو بصير بيشتر افرادى را كه مىبينى ميمون وخوك هستند ، گفتم : ايشان را به من نشان بده ، كلماتي را بر زبان آورد وسپس دستش را به چشمانم كشيد ديدم همه ميمون وخوك هستند ، اين ماجرا مرا به وحشت انداخت ، حضرت دست بر ديدگانم كشيد ديدم به همان صورتند كه بودند ، سپس فرمود : اى أبا محمد شما در بهشت در شادمانى هستيد ، ودر بين طبقات جهنم جستجو مىشويد وپيدا نمىشويد . به خدا سوگند از شما سه نفر در آتش نمىشويد نه به خدا ونه دو نفر ، نه به خدا ونه يك نفر از شما در آتش نخواهيد بود . 5 - مجمع البيان : از عياشى با اسناد ، از منهال قصاب روايت است كه به حضرت صادق عليه السّلام عرض كردم : دعا بفرماييد خدا به من شهادت روزى كند . فرمود : مؤمن شهيد است وسپس آية * ( وَالَّذِينَ آمَنُوا بِالله وَرُسُلِه أُولئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ وَالشُّهَداءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ لَهُمْ أَجْرُهُمْ وَنُورُهُمْ ) * را بر من تلاوت كرد يعنى : وكساني كه ايمان به خدا وپيامبرش آوردند ايشان راستگويان وشهداء در نزد خدا هستند اجر وپاداش ايشان ونورشان براي آنها است . 6 - امام صادق عليه السّلام فرمود : از شيعيان ما نيست آنكه با زبانش بگويد ما را دوست مىدارد واز ما پيروى مىكند ولى در رفتارها ونشانهها با ما مخالفت كند ولى شيعيان ما كساني هستند كه با زبان ودل با ما موافق باشند واز آثار ما پيروى كنند ، وبه اعمال ما عمل كنند ،