سيد مهدي حجازي ( مترجم : حجازي و خسروشاهي )
463
درر الأخبار من بحار الأنوار ( فارسي )
ديگران در أمان باشند ، كار نيك زياد را از خويشتن كم مىشمارد وخير اندك ديگرى را زياد مىبيند ، شر اندك خود را زياد ، وشر زياد ديگرى را اندك مىبيند ، از اينكه نيازمندان جهت رفع نياز به نزد أو مىآيند منزجر نمىشود واز طلب علم در طول عمرش خسته نمىگردد ، افتادگى برايش محبوبتر از عزت ، ونادارى برايش دوست داشتنىتر از ثروت است . ودهمين چيست ؟ « دهمى اين خصلت است كه » احدى را ملاقاة نكند مگر اينكه بگويد : از من بهتر وپرهيزكارتر است . مردم دو گونهاند : مردى كه از أو بهتر ومتقىتر است ومردى كه از وى بدتر وپستتر است ، وقتي كسى را ملاقاة كند كه از وى بهتر ومتقىتر است در برابرش تواضع مىكند تا به « مقام » وى برسد ، ووقتي با كسى ملاقاة كند كه بدتر از وى وپستتر از أو است مىگويد : بدى اين در ظاهر است وخيرش مخفى وپنهان است وقتي اين كار را انجام بدهد بالاتر مىرود وسرور أهل زمانش مىشود .