4 - عمر بن خطاب براي مردم خطبه مىخواند وگفت : اگر شما را از آنچه مىدانيد ومىشناسيد باز دارم چه خواهيد كرد ؟ اين مطلب را سه بار تكرار كرد . پس علي عليه السّلام برخاست وفرمود : در اين هنگام تو را توبه مىدهيم اگر توبه كردى تو را مىپذيريم . گفت : واگر توبه نكردم ، فرمود : در اين صورت ضربه اى بر تو وارد مىسازيم . پس گفت : خداى را سپاس كه در اين امّت كسى را قرار داد كه هر گاه بيراهه رفتيم ما را به راه آورد . 5 - برسى در مشارق الأنوار آورده كه حسن بصرى گفته : حضرت خضر هنگامى كه با حضرت موسى عليه السّلام ملاقاة كرد وبين ايشان گذشت آنچه گذشت گنجشكى آمد وقطره اى از آب دريا برداشت وبر روى دست حضرت موسى ريخت ، به خضر گفت : اين ديگر چيست ؟ حضرت خضر جواب داد : أو مىگويد : علم ما وعلم سايرين ، از گذشتگان وآيندگان ، در كنار علم وصى پيامبر أمي جز مثل اين قطره در اين دريا نيست وابن عباس نقل كرده كه : علي بن أبي طالب أمير مؤمنان از آغاز شبى تا صبح در شرح باء « بسم الله » سخن گفت وبه سين نرسيد وفرمود : اگر مىخواستم به تعداد بار چهل شتر از شرح « بسم الله » بازگو مىكردم . 6 - مناقب : امپراطور روم [ طي نامه اى ] از أبو بكر سؤال كرد از مردى كه اميد به بهشت ندارد واز خدا نمىترسد ، به ركوع وسجده نمىرود ، مرده وخون مىخورد وگواهى مىدهد به چيزى كه نديده است وفتنه را دوست وحق را دشمن مىدارد . أبو بكر جوابي به أو نداد وعمر گفت : كفر ديگرى به كفرت افزودى اين موضوع به أمير مؤمنان رسيد . حضرت فرمود : اين مردى از دوستان خداى تعالى است كه اميد بهشت وترس از دوزخ ندارد ولى از خدا مىترسد ، واز ظلم خدا نمىترسد واز عدل خدا مىترسد ودر نماز بر ميّت ركوع نمىكند ، به سجده نمىرود وملخ وما هي مىخورد وجگر را مىخورد ، مال وفرزند را دوست مىدارد * ( إِنَّما أَمْوالُكُمْ وَأَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ ) * . به وجود بهشت ودوزخ گواهى مىدهد در صورتي كه آنها را نديده است ومرگ را دوست نمىدارد در صورتي كه حق است ودر گفتارى آمده كه مىگفت : براي من است آنچه براي خدا نيست ، يعنى من همسر وفرزند دارم ، با من است آنچه با خدا نيست يعنى با من ظلم وستم هست وبا من است آنچه خدا خلق نفرموده يعنى من حامل قرآن هستم وأو در اين باره افترا نمىبندد ومن مىدانم آنچه را خدا نمىداند ومنظور اين قول نصارى است كه اعتقاد دارند عيسى فرزند خداست . نصارى ويهود را تصديق مىكنم