أزدى ، به حضور حضرت امام صادق عليه السّلام رسيدند وعرض كردند : فدايت شويم ، مفضل بن عمر مىگويد : شما روزى بندگان را مقدّر مىكنيد . فرمود : به خدا سوگند ارزاق ما را مقدّر نمىكند مگر خدا . جهت أهل بيتم به طعامي نياز پيدا كردم ، سينه‌ام تنگ شد ودر آن باره به فكر فرو رفتم تا اينكه روزى ايشان را فرآهم آوردم وآن موقع دلم آرام شد ، خدا أو را لعنت كند واز أو بيزار شود عرض كرديم ما هم أو را لعن بكنيم ؟ واز أو بيزارى بجوييم ؟ فرمود : بلى ، ما هم أو را لعن كرديم واز وى دورى جستيم ، خدا ورسولش از أو بيزار باشند . 12 - در كافى آمده است كه آن حضرت فرمود : تعجب از اقوامى كه گمان مىكنند علم غيب مىدانيم ، هيچ كس جز خدا علم غيب را نمىداند . خواستم فلان كنيزم را بزنم فرار كرد ندانستم در كدام يك از اطاقهاى خانه پنهان شده است . 13 - عيون أخبار الرضا : عقيم قريشى از پدرش از أحمد بن علي انصارى از يزيد بن عمير بن معاوية شامي نقل كرد : در مرو به حضور علي بن موسى الرضا عليه السّلام رسيدم وبه ايشان عرض كردم اى فرزند رسول خدا ، از حضرت امام صادق عليه السّلام به ما روايت شده كه فرمود : نه جبر است ونه تفويض ، امرى است بين دو امر ، معناى اين حديث چيست ؟ حضرت فرمود : هر كس گمان كند كه خداى عزّ وجلّ كارهاى ما را انجام مىدهد وسپس ما را در برابر همان اعمال عذاب مىكند قائل به جبر شده است وهر كس گمان كند كه خداى عزّ وجلّ امر خلق وروزى را به حجج خود سپرده است قائل به تفويض شده است ، قائل به جبر ، كافر است وقائل به تفويض ، مشرك . . .