وبعضي در صورت عدم صحو ، لكن معارض است به اخبار صحيحه كه مدار بر آن است . وهمچنين در روايات وارد شده است كه اگر ماه مبارك رمضان قبل از زوال ديده شود آن روز از ماه آينده است . وأحوط آن است كه اگر در اوّل ماه مبارك رمضان ديده شود آن روز را روزه بگيرد احتياطا ، وهمچنين در آخر ماه . وأحوط آن است كه اگر ماه مبارك رمضان سى كم يك ديده شود يك روز را قضا كنند كه سى تمام شود تا عمل به جميع روايات كرده باشند . واگر كسى أسير كفّار شده باشد يا در حبس باشد ونداند كه كدام ماه مبارك رمضان است تخمين مىكند ويك ماه را روزه مىگيرد . پس اگر در اين اشتباه بماند آنچه كرده است مجزى است . واگر اشتباه زايل شود پس اگر روزه را در ماه مبارك گرفته باشد اتّفاقا بعد از آن صحيح است ، واگر قبل از ماه مبارك رمضان گرفته باشد قضا مىكند ، واگر بعضي را قبل از ماه مبارك رمضان گرفته همان را قضا مىكند . ودر اين باب چند مسألة است : اوّل : سنّت است كه روز سىام مبارك شعبان را روزه دارد به نيّت سنّت . پس اگر افطار كند وشب بيست ونهم ماه را ببيند واجب است يك روز را قضا كند وأولى آن است كه دو روز قضا كند . دوم : هرگاه ماهها مشتبه باشد تا سه ماه سى سى حساب مىكند وبعد از آن خلاف است وأحوط آن است كه اگر ماه مبارك شعبان ماه چهارم باشد آن را سى كم يك حساب كند وروزه بگيرد به قصد قربت . واگر يك روز بيشتر روزه بگيرد بهتر است به قصد سنّت وبيشتر بهتر است . واگر بخورد جايز است ، واگر ظاهر شود كه از ماه بوده است قضا كند . وروايات معتبره از حضرات ائمّهء معصومين عليهم السّلام وارد شده است در باب گرفتن روزهء يوم الشكّ كه اگر يك روز را از ماه شعبان روزه گرفته باشم بهتر از آن است كه يك روز از ماه مبارك خورده باشم .