[ پيشگفتار ] سخن واحد احياء آثار اسلامى در اهميّت ونقش بسيار حسّاس دانش فقه از جهات گوناگون جاى هيچ‌گونه شك وترديدى نيست . هر مسلمانى موظّف است از بأم تا شام ، بايدها ونبايدهاى زندگى معنوي ومادي خود را در مسائل فردى ، اجتماعي ، عبادي ، سياسي ، اقتصادى وفرهنگى از فقه بگيرد ونجات وسعادت وخوشبختى ابدى خود را در پرتو آن تأمين كند . نتيجهء بخش عمده‌اى از زحمت‌ها وتلاش‌هاى پيامبر خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم وائمهء معصومين ( عليهم أفضل صلوات المصلّين ) وأصحاب آنان ، ونيز زحمات هزار سالهء فقيهان ومحدّثان شيعه وتحمّل رنج‌ها ونابسامانىها وزندان وتبعيد وأسير وشهيد شدن آنها ، امروز در قالب فقه در اختيار ماست . بنابراين ، دانش فقه دانش نوپيدا ونوپديد نيست ، بلكه داراى پيشينه‌اى صدها سأله است وبدون تسلّط واشراف واحاطه بر ميراث فقهى گذشتگان ، نمىتوان از موضع فقه اظهار نظر كرد . حفظ وحراست اين گنجينهء پربها وترميم وبارورى وتوانا كردن آن براي پاسخگويى به معضلات امروز وحلّ مشكلات فقهى جامعه ونظام اسلامى ، از مهم‌ترين وظايف حوزه‌هاى علوم ديني وشاگردان امام صادق عليه السلام است . جمع بين « خلوص » فقه از انديشه‌هاى التقاطى وروشنفكرمآبانه و « توانايى » آن بر پاسخگويى مشكلات فراوان امروز وجلوگيرى از متّهم شدن آن به ناتوانى ومناسب با جوامع بسته ومحدود قديم ، وظيفهء بسيار سنگين ومهمّ فقيهان درد آشنايى است كه سألها كوشيده‌اند راه‌هاى درست