مانند اين حديث در كنز العمال نيز به نقل از ابن جرير از قول ابو طفيل در تهذيب الآثار آمده است كه آخر آن چنين است : به زيد گفتم : آيا تو خودت از رسول خدا ( ص ) شنيدى ؟ زيد گفت : هيچ كس در آن سايبانها نبود مگر اينكه با چشم خود ديد و با گوش خود شنيد . سپس در كنز العمال مىافزايد : « همچنين ابن جرير از عطيهء عوفى و او از ابو سعيد خدرى مانند اين حديث را نقل كرده است . » ( 1 ) يكى ديگر از اين روايات ، حديثى است كه پس از حديث فوق الذكر ، از زيد بن ارقم نقل شده و آن را به شرط شيخين صحيح شمرده است : زيد مىگويد : رسول خدا ( ص ) ميان مكه و مدينه در جايى كه درختانى داشت ، فرود آمد . مردم زير درختها را جارو كردند ، سپس رسول خدا ( ص ) شب را در آنجا استراحت كرد . و بعد نماز خواند و به سخنرانى ايستاد و خداى را ستايش و ثنا گفت و تذكر داد و موعظه نمود و آنچه خدا خواسته بود فرمود و سپس افزود : اى مردم ! من در ميان شما دو چيز قرار دادم كه اگر از آنها پيروى كنيد هرگز گمراه نخواهيد شد ؛ آن دو چيز ، كتاب خدا و اهل بيت من است . سپس فرمود : آيا مىدانيد كه من به مؤمنان از خودشان سزاوارترم ؟ - اين جمله را سه مرتبه تكرار فرمود - پاسخ دادند : آرى ، سپس رسول خدا ( ص ) فرمود : هر كس كه من مولاى او هستم ، على مولاى اوست . حديث ديگر ، حديثى است كه احمد از براء بن عازب از دو طريق نقل مىكند كه در هر دو طريق راويانى قرار دارند كه از راويان صحيح مسلماند و بيشتر آنها از راويان صحيح بخارى نيز هستند . حديث چنين است :

--> ( 1 ) كنز العمال ، ج 2 ، ص 390 .