فرد تنگدستى ، هنگامى كه على ( ع ) در ركوع نماز مستحبى قرار داشت كنار او ايستاد . على ( ع ) انگشترى را از دست درآورد و آن را به شخص درمانده داد . سپس هنگامى كه رسول خدا ( ص ) آمد ، فرد مسكين ، ماجرا را به اطلاع رسول خدا ( ص ) رسانيد . به دنبال آن ، آيهء * ( « إِنَّما وَلِيُّكُمُ الله . . . » ) * بر رسول خدا ( ص ) نازل گشت . احاديثى شبيه به حديث فوق همراه با قيد - در حال ركوع - از ابن ابى حاتم ، ابى الشيخ و ابن عساكر از سلمة بن كهبل نقل شده است . همچنين ابن جرير ، از سدى و عتبة بن حكيم ، همين حديث را نقل كرده است . حديث ديگر ، حديثى است كه در تفسير رازى ، ثعلبى از ابوذر نقل مىكند : من با گوشهاى خودم شنيدم و با چشمهاى خودم ديدم ، اگر غير اين باشد گوشهايم كر و چشمهايم كور باد . شنيدم كه رسول خدا ( ص ) فرمود : على پيشواى نيكان و قاتل كافران است . هر كس او را يارى كند يارى مىشود و هر كس او را تنها و بىياور گذارد خود چنين خواهد شد . يك روز من ، نماز ظهر را با رسول خدا خوانده بودم كه فقيرى در مسجد تقاضاى كمك كرد ولى كسى به او چيزى نداد . على ( ع ) آن هنگام در حال ركوع بود و با انگشت كوچك خود به فقير اشاره كرد . على ( ع ) در انگشت كوچكش انگشترى داشت . فقير آمد و انگشتر را از انگشت على ( ع ) درآورد . پيامبر خدا ( ص ) ، دست به دعا برداشت و عرض كرد : خدايا ! برادرم موسى از تو چنين خواست : اى پروردگار من سينهء مرا گشاده گردان و كار مرا آسان ساز و گره از زبان من بگشاى ، تا گفتار مرا بفهمند و ياورى از خاندان من براى من قرار ده ، برادرم هارون را . پشت مرا به دو محكم كن و در كار من شريكش گردان ؛ و تو آيه نازل فرمودى : ما پشت تو را به او محكم مىگردانيم و به شما قدرتى مىدهيم . خدايا ! من محمّد ، بنده و پيامبر تو هستم ، پس سينه مرا براى من گشاده ساز و كار مرا آسان ساز و على را از خاندان من براى من ياور قرار ده ، تا با او پشت من محكم گردد . ابوذر گفت : به خدا سوگند هنوز سخن رسول خدا ( ص ) به پايان نرسيده بود كه جبرئيل آيهء * ( « إِنَّما وَلِيُّكُمُ الله » ) * را آورد .